Η Ευρώπη χρειάζεται σήμερα περισσότερους αξιόπιστους συμμάχους, ισχυρότερες συνεργασίες και μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία. Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα, όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες επανακαθορίζονται, η ενίσχυση της σχέσης Ευρωπαϊκής Ένωσης – Καναδά αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Ως μέλος της αντιπροσωπείας της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (AFET) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μεταβαίνουμε στον Καναδά, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία. Στόχος μας είναι να ενισχύσουμε τον πολιτικό διάλογο, να διερευνήσουμε νέες δυνατότητες συνεργασίας και να συμβάλουμε στην περαιτέρω εμβάθυνση μιας σχέσης που δεν περιορίζεται πλέον στο εμπόριο. Επεκτείνεται στην παιδεία, στην άμυνα, την ενέργεια, την τεχνολογία και τις στρατηγικές επενδύσεις.
Η πρόσφατη Σύνοδος Κορυφής ΕΕ – Καναδά και η έναρξη της πρωτοβουλίας «Συμμαχία για το Μέλλον» αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Η προοπτική μιας στενότερης θεσμικής σύνδεσης του Καναδά με την Ευρωπαϊκή Ένωση στέλνει ένα σαφές μήνυμα. Ότι η Ευρώπη επιλέγει να ενισχύσει τις διεθνείς της συνεργασίες και να δημιουργήσει νέες συμμαχίες στη βάση κοινών αξιών, αμοιβαίου σεβασμού και κοινών συμφερόντων.
Η εξέλιξη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία εάν λάβουμε υπόψη τη διαχρονική οικονομική εξάρτηση του Καναδά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Περίπου το 72% των καναδικών εξαγωγών αγαθών κατευθύνθηκε στην αμερικανική αγορά το 2025. Η προσπάθεια της Οτάβα να διαφοροποιήσει τις εμπορικές και στρατηγικές της σχέσεις λόγω αμερικανικών δασμών, είναι απολύτως κατανοητή. Η στενότερη προσέγγιση με την Ευρώπη δεν στρέφεται εναντίον κανενός. Αποτελεί, όμως, μια σαφή επιλογή ενίσχυσης της ανεξαρτησίας και της ανθεκτικότητας των δύο πλευρών. Είναι αναμενόμενο μια τέτοια εξέλιξη να προκαλεί προβληματισμό στην Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα υπό τη σημερινή πολιτική προσέγγιση του Ντόναλντ Τραμπ.
Για την Κύπρο, η σχέση αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η χώρα μας έχει να διαδραματίσει τον δικό της ρόλο στη διαμόρφωση των νέων ευρωπαϊκών συνεργασιών.
Υπάρχει βεβαίως και το ζήτημα της επικύρωσης της εμπορικής συμφωνίας CETA από την Κύπρο. Οι προβληματισμοί μας, ιδιαίτερα σε σχέση με την προστασία του αγροτικού τομέα, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ο πρωτογενής τομέας της Κύπρου έχει συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες και είναι περισσότερο ευάλωτος στον διεθνή ανταγωνισμό. Η επιδίωξη μιας ισχυρότερης εμπορικής σχέσης δεν πρέπει να σημαίνει ότι αγνοούμε τις ανάγκες των δικών μας παραγωγών. Χρειάζεται διάλογος, διασφαλίσεις και ουσιαστική προστασία των ευαίσθητων τομέων της οικονομίας μας.
Δεν πρέπει, ωστόσο, να χάσουμε τη μεγάλη εικόνα. Η Ευρώπη και ο Καναδάς έχουν πολλά να κερδίσουν από μια βαθύτερη συνεργασία. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς περισσότερες εμπορικές συναλλαγές, αλλά μια στρατηγική σχέση που θα ενισχύσει την ασφάλεια, την ανταγωνιστικότητα και τη διεθνή επιρροή και των δύο.
Η Κύπρος, ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλει να είναι παρούσα σε αυτή τη νέα εποχή. Να υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα να συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών στρατηγικών επιλογών.
Σε έναν κόσμο όπου οι συμμαχίες καθορίζουν ολοένα και περισσότερο το μέλλον, η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να μένει στάσιμη. Και η Κύπρος δεν θα απουσιάζει από αυτές τις εξελίξεις.











