Τις τελευταίες μέρες, στη σκιά των ευρημάτων της Αρχής κατά της Διαφθοράς για το βιβλίο «Κράτος Μαφία», γίνεται μεγάλη συζήτηση για το ισοζύγιο πιθανοτήτων που επικαλέστηκε η τετραμελής ομάδα, βάσει του οποίου διαπίστωσε πιθανή διάπραξη ποινικών αδικημάτων.
Παράλληλα, εκφράστηκαν διάφορες απόψεις, ακόμη και από τον ίδιο τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, ότι για να στοιχειοθετηθούν ποινικά αδικήματα θα πρέπει η ενοχή να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κάτι που είναι απολύτως ορθό.
Ωστόσο, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι. Το εάν υπάρχει ή όχι μαρτυρία που οδηγεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην ενοχή ενός προσώπου είναι κάτι που κρίνει το Δικαστήριο και μόνο.
Ούτε η Αστυνομία ούτε η Νομική Υπηρεσία ούτε οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα. Ούτε σημαίνει ότι όλες οι υποθέσεις που οδηγούνται ενώπιον Δικαστηρίου στοιχειοθετούν αδικήματα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Νομική Υπηρεσία, σε μια σειρά υποθέσεων, έκρινε πως υπήρχε επαρκής μαρτυρία (σ.σ. Αλ Τζαζίρα, πολιτογραφήσεις και ακόμη και φόνος εκ προμελέτης). Εντούτοις, οι υποθέσεις αυτές κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος, με τις δικαστικές αποφάσεις να επικρίνουν τους χειρισμούς των Αρχών.
Μιλώντας, όμως, με πραγματικούς αριθμούς και με βάση τα τελευταία επίσημα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τα Δικαστήρια, αρκεί να λεχθεί ότι το 2024 οδηγήθηκαν ενώπιον των Δικαστηρίων 62.066 πρόσωπα. Από αυτά, καταδικάστηκαν τα 32.683. Δηλαδή, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, της τάξεως του 47,3%, δεν κατέληξε σε καταδίκη, είτε επειδή αθωώθηκε είτε επειδή η υπόθεση αποσύρθηκε.
Συνεπώς, αποδεδειγμένα, δεν οδηγούνται στο Δικαστήριο μόνο όσοι σε βάρος τους υπάρχει μαρτυρία που αποδεικνύει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή τους. Διαφορετικά, δεν θα μιλούσαμε σήμερα για αυτόν τον μεγάλο αριθμό προσώπων που απαλλάσσονται ή αθωώνονται.
Το τεκμήριο της αθωότητας είναι αδιαπραγμάτευτο. Ωστόσο, αδιαπραγμάτευτο είναι και το γεγονός ότι η απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αποτελεί κριτήριο καταδίκης και όχι προϋπόθεση διερεύνησης ή καταχώρισης μιας υπόθεσης από την Νομική Υπηρεσία (σ.σ ανεξαρτήτως εάν θα πρέπει να καταχωρεί υποθέσεις με κριτήρια προς αυτή την κατεύθυνση, αξιολογώντας την μαρτυρία που έχει ενώπιον της). Αυτό είναι έργο των Δικαστηρίων να το κρίνουν και κανενός άλλου.
*Πύθωνας
