Η δικαστική εξουσία αποτελεί ανεξάρτητο θεσμό. Είναι το τελευταίο προπύργιο της Δικαιοσύνης και το τελευταίο καταφύγιο των πολιτών. Στα Δικαστήρια εναπόκειται η εξουσία να αποφασίζουν, στη βάση των στοιχείων και της μαρτυρίας που τίθενται ενώπιόν τους, τόσο σε ποινικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο.
Το πρωί της Τετάρτης, το Διοικητικό Δικαστήριο έκρινε ότι η διαδικασία για την διαθεσιμότητα της Γενικής Διευθύντριας, Άννας Αριστοτέλους, ήταν παράτυπη και ως εκ τούτου προχώρησε στην ακύρωση της, αφού δρομολογήθηκε από αναρμόδιο όργανο, που ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο.
Μεταξύ άλλων, το Δικαστήριο χρησιμοποίησε τις ακόλουθες φράσεις στην απόφαση του:
-... σφάλμα το οποίο κρίνεται ως ουσιώδες, αφού αφορά σε αναρμοδιότητα διοικητικού οργάνου
-... η παράβαση θεωρείται ουσιώδης.
-... προπαρασκευαστική πράξη της πρότασης που υπεβλήθη, υπήρξε πάσχουσα
-... προπαρασκευαστική πράξη, προβλεπόμενη από το Νόμο κατά τρόπο που η μη τήρησή του, συνιστά παράβασις ουσιώδους τύπου διατεταγμένου περί την ενέργειαν της πράξεως, χωρίς την τήρηση του οποίου η έκδοση της πράξεως δεν μπορεί να γίνει νομίμως.
Με απλά λόγια, το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση, αφού έκρινε πως παραβιάστηκε ο Νόμος από το Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο πρέπει να ενεργεί στα πλαίσια αυτού.
Κληθείς να τοποθετηθεί επί της απόφασης του Δικαστηρίου ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης, ανέφερε «εκ πρώτης όψεως έχουμε δει την ανακοίνωση (σ.σ του Κρις Τριανταφυλλίδη), οι λόγοι της ακύρωσης είναι τυπικοί».
Η τοποθέτηση του κ. Λετυμπιτώη, ως πρώτη ερμηνεία σε μια δικαστική απόφαση που έκρινε πως παραβιάστηκε ο Νόμος, θεωρείται άστοχη. Και αυτό διότι, δεν μπορούν να ερμηνεύονται οι δικαστικές αποφάσεις -που δείχνουν μάλιστα «ουσιώδη σφάλματα»- ως «τυπικές».
Εξάλλου, για αυτή την «τυπική» απόφαση, το Δικαστήριο κάλεσε την Δημοκρατία να πληρώσει τα έξοδα της διαδικασίας, που υπολογίζονται στις 2000 που δεν θα έφευγαν από τα ταμεία του κράτους εάν αυτό ήταν «τυπικό» στην τήρηση των Νόμων.
*Φ.Μ.Α
