Κενά στη διερεύνηση των καταγγελιών για περιστατικά εργασιακού εκφοβισμού έχει εντοπίσει η Βουλή, με αποτέλεσμα να προωθούνται αλλαγές ώστε να τεθεί χρονοδιάγραμμα για τους αρμοδίους, αλλά και να υπάρχουν και ευθύνες σε διευθυντικές ομάδες. Ουσιαστικά, η πρόταση νόμου στοχεύει στην αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τον ιδιωτικό τομέα, καθώς για το δημόσιο έχουν ήδη ληφθεί μέτρα και μάλιστα μετά από ψήφιση της νομοθεσίας της προηγούμενης σύνθεσης της Βουλής.
Το ζήτημα του εργασιακού εκφοβισμού και η ενίσχυση των εργαζομένων, ώστε να μην φοβούνται να μιλήσουν, είχε απασχολήσει αρκετά το προηγούμενο διάστημα τη Βουλή, η οποία είχε μάλιστα νομοθετήσει προς αυτό το σκοπό το περασμένο διάστημα. Όπως φαίνεται απασχολεί και τη νέα σύνθεση της Βουλής, καθώς έχει ήδη κατατεθεί πρόταση νόμου, από πλευράς του βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος, Αδάμου Ασπρή, με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της πληρότητας του υφιστάμενου εξωδικαστικού μηχανισμού διερεύνησης καταγγελιών για βία και παρενόχληση στο χώρο εργασίας, ως προς καταγγελίες που αφορούν απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα.
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, προτείνεται η εξειδίκευση της διαδικασίας διερεύνησης που προβλέπεται στο άρθρο 17 του βασικού νόμου, χωρίς τη δημιουργία νέου φορέα ή την ανάθεση νέων αυτοτελών ελεγκτικών ή ανακριτικών αρμοδιοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό, καθορίζεται ενδεικτικό χρονικό πλαίσιο τριών (3) μηνών για την ολοκλήρωση της διερεύνησης, με δυνατότητα παράτασης μέχρι τρεις (3) επιπλέον μήνες για αιτιολογημένους λόγους.
«Δεν υπήρχε σαφές χρονοδιάγραμμα μέχρι πότε μπορεί να διερευνηθεί μία καταγγελία ενός περιστατικού. Με την πρόταση νόμου καθορίζεται στους τρεις μήνες και για παράδειγμα, ο επιθεωρητής ζητούσε από την εταιρεία στοιχεία και από πλευράς της εταιρείας να υπήρχε κωλυσιεργία ή άρνηση να δώσει στοιχεία και πήγαινε στις ελληνικές καλένδες, με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να μην βρίσκει το δίκαιό του, εξήγησε στον REPORTER ο κ. Ασπρής.
Ουσιαστικά, όπως εξηγείται στην αιτιολογική έκθεση, η ειδική αυτή διαδικαστική ρύθμιση περιορίζεται σε καταγγελίες που αφορούν απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα, καθότι, ως προς τη Δημόσια Υπηρεσία και άλλες κατηγορίες απασχόλησης στον δημόσιο τομέα εφαρμόζονται ειδικά νομοθετικά, υπηρεσιακά ή πειθαρχικά πλαίσια, τα οποία ρυθμίζουν τη διερεύνηση καταγγελιών και παραπτωμάτων, τις αρμοδιότητες των οικείων οργάνων και, όπου συντρέχει περίπτωση, την απόδοση πειθαρχικής ευθύνης.
Η διαφοροποίηση αυτή, τονίζεται αφορά αποκλειστικά τη διαδικασία διερεύνησης και δεν περιορίζει το πεδίο εφαρμογής του βασικού νόμου ούτε την ουσιαστική προστασία που αυτός παρέχει σε πρόσωπα που απασχολούνται στον δημόσιο τομέα. Περαιτέρω, προβλέπεται ότι τυχόν καθυστέρηση, παράλειψη, άρνηση ή ελλιπής ανταπόκριση σε νόμιμο αίτημα του Αρχιεπιθεωρητή ή Επιθεωρητή για παροχή πληροφοριών, διευκρινίσεων ή στοιχείων δεν αναστέλλει τη διερεύνηση, η οποία δύναται να συνεχίζεται βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, χωρίς επηρεασμό των διατάξεων των άρθρων 19 και 20 του βασικού νόμο.
«Με βάση την πρόταση νόμου, ο επιθεωρητής θα έχει τη δυνατότητα να βλέπει και άλλα διευθυντικά στελέχη της εταιρείας που θα είναι υπό διερεύνηση. Είχαν υπόψη τους ότι συνέβαινε αυτό το φαινόμενο εναντίον του παραπονούμενου και τι έκαναν για να το αντιμετωπίσουν. Επίσης, το ανθρώπινο δυναμικό τι έκανε; Θα είναι υπόλογη η διευθυντική ομάδα, επειδή δεν μπορεί να υπόκειται σε εργασιακό εκφοβισμό ένας εργαζόμενος και να μην γίνεται οτιδήποτε. Πλέον ο ίδιος ο επιθεωρητής θα πρέπει να ρωτήσει την υπόλοιπη διευθυντική ομάδα αν είχε γνώση για το περιστατικό. Δεν μπορούν να μένουν άμοιροι ευθυνών».
Σημειώνεται πως όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση προβλέπεται ειδική και επαρκής αιτιολόγηση των διαπιστώσεων που περιλαμβάνονται στο πρακτικό που συντάσσεται δυνάμει του άρθρου 17, χωρίς να επηρεάζεται το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή ή οποιοδήποτε άλλο μέσο έννομης προστασίας.
