Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, τα ερωτήματα συσσωρεύονται, όμως οι αρχές επιμένουν πως καμία τεχνολογική εξέλιξη δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη.
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά την ανακάλυψη ενός σκελετωμένου πτώματος σε ένα έλος του Νιου Τζέρσι, η αστυνομία αρνείται ακόμη να κλείσει τον φάκελο.
Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή, τα ερωτηματικά συσσωρεύονται εδώ και δεκαετίες, όμως οι αρχές επιμένουν πως καμία τεχνολογική εξέλιξη δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη όταν υπάρχει έστω και μία μικρή πιθανότητα να δοθεί όνομα σε έναν άγνωστο νεκρό.
Ανθρώπινα οστά μέσα σε ένα βαλτώδες λιβάδι
Η ιστορία ξεκινά στις 14 Μαΐου του 1982, όταν ένας ψαράς που μάζευε όστρακα εντόπισε ανθρώπινα οστά μέσα σε ένα βαλτώδες λιβάδι κοντά στην πόλη Μπριγκαντίν, στην ακτή του Νιου Τζέρσι.
Τα οστά ανήκαν, σύμφωνα με τους ειδικούς που ανέλαβαν τότε την έρευνα, σε έναν λευκό άνδρα ηλικίας μεταξύ 35 και 45 ετών, ύψους περίπου 1,68 μέτρου και βάρους γύρω στα 75 κιλά.
Η εκτίμηση των αρχών είναι ότι ο θάνατός του τοποθετείται κάπου ανάμεσα στο 1981 και το 1982, χωρίς ωστόσο να έχει καταστεί ποτέ δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια το πότε ή το πώς βρέθηκε εκεί το σώμα του.
Η Μονάδα Εξαφανισθέντων Προσώπων της Αστυνομίας της Πολιτείας του Νιου Τζέρσι επανέφερε πρόσφατα την υπόθεση στο προσκήνιο, δημοσιεύοντας νέα συνθετικά πορτρέτα που αναπαριστούν το πιθανό πρόσωπο του άνδρα στην εποχή που πέθανε, ζητώντας τη βοήθεια του κοινού.
«Κάθε φορά που υπάρχει κάποια σύγχρονη τεχνολογική πρόοδο, επανεξετάζουμε τις παλιές υποθέσεις», εξηγεί ο υπολοχαγός Τζ. Γκλάσερ, από το Αστυνομικό Τμήμα Μπριγκαντίν, μιλώντας για τη λογική πίσω από την επανενεργοποίηση μιας έρευνας που μοιάζει παγωμένη στον χρόνο.
Το γεγονός ότι πρόκειται για σκελετικά κατάλοιπα, τονίζει ο ίδιος, δεν σημαίνει ότι υπάρχει σαφές χρονικό πλαίσιο για το πόσο καιρό είχε παραμείνει το σώμα στο νερό.
«Δεν δίνει μια σταθερή γραμμή αναφοράς για το πόσο πρόσφατο ή πόσο παλιό είναι», λέει, θυμίζοντας πως έχει ο ίδιος βρεθεί σε σκηνές όπου σκελετικά υπολείμματα προέκυψαν μετά από παραμονή μόλις λίγων εβδομάδων στο νερό, ανάλογα με το περιβάλλον, τις καιρικές συνθήκες και άλλους παράγοντες.
Η υπόθεση, σύμφωνα με τον Γκλάσερ, έχει ανοίξει ξανά αρκετές φορές μέσα στα χρόνια, με πιο πρόσφατη επανενεργοποίηση το 2022. Ένα ή δύο χρόνια αργότερα, η κρατική μονάδα εξαφανισθέντων προσφέρθηκε να αξιοποιήσει το τμήμα δικαστικής απεικόνισης για να δημιουργήσει το πορτρέτο του άνδρα.
«Το δώσαμε στη δημοσιότητα μόλις το πήραμε. Έτσι, τα οστά εξακολουθούν να επεξεργάζονται μέσα από πολλαπλές μεθόδους διαθέσιμης τεχνολογίας DNA. Τελικά όμως το σκίτσο ολοκληρώθηκε λίγο πιο γρήγορα από το DNA», εξηγεί ο αστυνομικός, προσθέτοντας πως ο στόχος ήταν να δοθεί στο κοινό η ευκαιρία να αναγνωρίσει τον άνδρα ακόμη κι αν η γενετική ανάλυση χρειαστεί περισσότερο χρόνο.
Τα νέα σκίτσα έχουν ήδη προβληθεί ευρέως από εθνικά μέσα ενημέρωσης στις ΗΠΑ, χωρίς ωστόσο αυτό να έχει αποδώσει έως τώρα νέα, αξιοποιήσιμα στοιχεία.
«Κόσμος επικοινώνησε προσφέροντας βοήθεια, κάποιες εξειδικευμένες γνώσεις, κάτι που ήταν πολύ ευγενικό, αλλά όχι κάποιο στοιχείο που να αφορά συγκεκριμένα την ταυτότητα», σημειώνει ο Γκλάσερ. «Όπως είπα όμως, έχουμε ακόμη περισσότερη ανάλυση DNA σε εκκρεμότητα».
Ο ίδιος στέκεται ιδιαίτερα στον λόγο για τον οποίο θεωρεί κρίσιμη την επίλυση τέτοιων παλιών υποθέσεων: κάπου εκεί έξω υπάρχει μια οικογένεια που ψάχνει μια λύτρωση που ποτέ δεν βρήκε. Είτε η εξαφάνιση συνέβη το 1982, είτε νωρίτερα, είτε πιο πρόσφατα, κάθε οικογένεια αξίζει την ίδια ευκαιρία να πάρει απαντήσεις.
«Μερικές φορές δεν μπορούμε να δώσουμε όλες τις απαντήσεις», παραδέχεται ο Γκλάσερ. «Αλλά θέλουμε να μπορέσουμε να δώσουμε κάποιες απαντήσεις, και τουλάχιστον μια λύτρωση σε αυτές τις οικογένειες που έχασαν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο».
Πηγή: iefimerida.gr
