Ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν βαθιά μεταρρυθμιστής και συνέδεσε την ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου με τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και των θεσμών της, ανέφερε την Κυριακή η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου, κατά τον επιμνημόσυνο λόγο της στο 13ο Ετήσιο Μνημόσυνο του Γλαύκου Κληρίδη, το οποίο τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αποστόλου Βαρνάβα, στη Λευκωσία.
«Ο Γλαύκος Κληρίδης πέρασε κυριολεκτικά διά πυρός και σιδήρου. Γνώρισε τον πόλεμο και την αιχμαλωσία, τις συγκρούσεις και τις διαιρέσεις, το πραξικόπημα, την εισβολή και την εθνική καταστροφή. Βίωσε προσωπικά τις μεγάλες δοκιμασίες του τόπου και πρωταγωνίστησε, με τις ιδέες, τις επιλογές και τις αποφάσεις του, στην ανοικοδόμηση, στον μετασχηματισμό της οικονομίας και της κοινωνίας μας, συμβάλλοντας ώστε εμείς σήμερα να απολαμβάνουμε μια, όσο γίνεται, κανονικότητα», επεσήμανε η Αννίτα Δημητρίου.
«Όταν, λοιπόν, στεκόμαστε σήμερα ενώπιον της μνήμης του, τιμούμε έναν άνθρωπο που αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην υπηρεσία της πατρίδας του, χωρίς να χάσει ποτέ την πίστη του στις δυνατότητές της», τόνισε.
«Αυτό μας επιβάλλει ένα ιδιαίτερο χρέος απέναντί του. Να προσεγγίζουμε τη ζωή του όχι μόνο με σεβασμό και ευγνωμοσύνη, αλλά πρώτιστα με διάθεση να διδαχθούμε από τα βιώματα και τις επιλογές του», πρόσθεσε.
«Η σημαντικότερη παρακαταθήκη του Γλαύκου Κληρίδη πέρα από όσα πέτυχε, είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόταν την πολιτική. Ως ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, ως διαρκή αναζήτηση λύσεων και ως υποχρέωση να αναμετριόμαστε με ό,τι μας κρατά πίσω», ανέφερε η κ. Δημητρίου, σημειώνοντας ότι «έβαζε μπροστά το θάρρος, τις αξίες του, και αυτά του έδιναν το κίνητρο να προχωρά».
«Η σημαντικότερη παρακαταθήκη του συνεπώς είναι η γενναιότητα. Μια γενναιότητα που εκφραζόταν στο σθένος που είχε να υπερασπίζεται τις πεποιθήσεις του, ακόμη και όταν γνώριζε ότι θα συναντούσε αντιδράσεις», υπογράμμισε.
«Αυτή η παρακαταθήκη υπερβαίνει τα όρια της παράταξης που ίδρυσε. Απευθύνεται σε όλες και όλους όσοι συμμετέχουμε στον δημόσιο βίο και ιδιαίτερα στη νέα γενιά πολιτικών», είπε.
«Ο Γλαύκος Κληρίδης τόλμησε, μετά την τραγωδία του 1974, σε μια κοινωνία πληγωμένη από την εισβολή και τον ξεριζωμό, να υποστηρίξει την ομοσπονδιακή λύση», ανέφερε. «Γνώριζε ότι η θέση αυτή προκαλούσε αντιδράσεις και ερχόταν σε σύγκρουση με βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις. Επέλεξε, ωστόσο, να υπερασπιστεί εκείνο που θεωρούσε αναγκαίο για το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού και της Κυπριακής Δημοκρατίας», συμπλήρωσε.
«Ήταν μια από τις δύσκολες επιλογές που σημάδεψαν την πολιτική του διαδρομή. Και μας θυμίζει πόση διορατικότητα και εσωτερική δύναμη απαιτούν οι αποφάσεις που λαμβάνονται απέναντι στις προσδοκίες της κοινωνίας και στις πιέσεις της συγκυρίας», επισήμανε η Αννίτα Δημητρίου, προσθέτοντας ότι «ήταν σαφώς μια επιλογή απέναντι στον λαϊκισμό, το τοξικό κλίμα της εποχής και τις επικρατούσες αντιλήψεις».
«Για τον Γλαύκο Κληρίδη, η ευθύνη απέναντι στην επόμενη γενιά ζύγιζε περισσότερο από την έκβαση μιας εκλογικής αναμέτρησης», τόνισε.
«Η ίδια αντίληψη καθόρισε και τη μεταρρυθμιστική του προσέγγιση, γιατί ήταν βαθιά μεταρρυθμιστής. Η ίδια η ίδρυση του Δημοκρατικού Συναγερμού, το 1976, συνέβαλε στη διαμόρφωση της σύγχρονης κυπριακής κεντροδεξιάς, μιας πολιτικής δύναμης πατριωτικής, φιλελεύθερης και ευρωπαϊκής», είπε.
«Αργότερα, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, συνέδεσε την ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου με τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και των θεσμών της. Η ευρωπαϊκή ένταξη απαιτούσε τεράστιες υπερβάσεις παγιωμένων αντιλήψεων, συνυφασμένων με τις ιδιάζουσες συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε το κυπριακό κράτος», επισήμανε.
«Πίστευε στη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πίστευε στην ειρήνη και τη συνεργασία των ευρωπαϊκών κρατών. Άλλωστε πολέμησε τον φασισμό και τον ναζισμό για να παραμείνουν ζωντανές η ελευθερία και η δημοκρατία στην Ευρώπη», ανέφερε η κ. Δημητρίου.
Αυτός ο τρόπος σκέψης, συνέχισε, «αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, σε έναν κόσμο που γίνεται πιο αβέβαιος, πιο ανταγωνιστικός, συχνά πιο βίαιος, διαφορετικός από εκείνον που γνωρίζαμε». «Οι γεωπολιτικές ανατροπές, οι τεχνολογικές εξελίξεις και οι αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία δημιουργούν κινδύνους και μας καλούν να είμαστε ανοικτοί στις αλλαγές, ανθεκτικοί και προσαρμοστικοί», πρόσθεσε.
«Σε αυτό το περιβάλλον, οι θεσμικές και δομικές μεταρρυθμίσεις αποτελούν προϋπόθεση για ένα ασφαλέστερο και πιο αισιόδοξο μέλλον. Είναι δική μας υποχρέωση να προετοιμαστούμε για τον κόσμο που έρχεται», υπέδειξε.
«Αν υπάρχει ένα ζήτημα στο οποίο μπορούμε να διακρίνουμε συγκεντρωμένα όλα όσα χαρακτήριζαν την πολιτική σκέψη του Γλαύκου Κληρίδη, αυτό είναι το Κυπριακό. Εκεί δοκιμάστηκαν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού το πολιτικό του θάρρος, ο ρεαλισμός και η προσήλωσή του στο μακροπρόθεσμο συμφέρον της πατρίδας», τόνισε.
Για τον Κληρίδη, σημείωσε, «το Κυπριακό δεν ήταν απλώς ένας διακηρυγμένος εθνικός και συλλογικός στόχος. Ήταν μια υπόθεση ζωής, μια διαρκής προσπάθεια να διαμορφωθούν οι συνθήκες ώστε η ελπίδα της επανένωσης να γίνει πραγματικότητα».
«Γνώριζε τις δυσκολίες και τους κινδύνους κάθε διαπραγματευτικής προσπάθειας. Αντιλαμβανόταν, όμως, ότι η συνεχιζόμενη κατοχή και διαίρεση δημιουργούσαν νέες πραγματικότητες, που με την πάροδο του χρόνου καθιστούσαν την επανένωση ολοένα δυσκολότερη», επισήμανε η κ. Δημητρίου.
«Γι' αυτό δεν έμενε στη διαχείριση της υφιστάμενης κατάστασης. Επιδίωκε να μεταβάλλει τους συσχετισμούς και να δημιουργεί νέες δυνατότητες», υπογράμμισε. «Η ευρωπαϊκή στρατηγική υπήρξε η σημαντικότερη έκφραση αυτής της αντίληψης. Αυτή ήταν και μια ουσιαστική έκφραση του πατριωτισμού του: η πεποίθηση ότι η αγάπη για την πατρίδα πρέπει να μεταφράζεται σε αποτελέσματα», συμπλήρωσε.
«Το γεγονός ότι δεν πρόλαβε να δει την πατρίδα του επανενωμένη παραμένει μια οδυνηρή υπενθύμιση του ανολοκλήρωτου έργου που άφησε πίσω του. Παρά τις μεγάλες επιτυχίες και τις ιστορικές του κατακτήσεις, έφυγε έχοντας ακόμη ανοιχτό το ζήτημα στο οποίο αφιέρωσε τόσο μεγάλο μέρος της ζωής του», ανέφερε η Αννίτα Δημητρίου.
«Η ίδια η πολυτάραχη ζωή του μάς δίνει ένα αισιόδοξο μήνυμα: ακόμη και στις δυσκολότερες συνθήκες, το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Το διαμορφώνουμε εμείς», επισήμανε.
«Αυτό που μας άφησε κληρονομιά είναι ένα υπόδειγμα πολιτικής στάσης: να μελετούμε την πραγματικότητα με ψυχραιμία, να επιδιώκουμε τις αναγκαίες αλλαγές και να θυμόμαστε ότι η ευθύνη απέναντι στον τόπο υπερβαίνει τα όρια της προσωπικής μας φιλοδοξίας», υπογράμμισε.
«Για τον Γλαύκο Κληρίδη, ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι ο χώρος όπου εκφράζονται ελεύθερα σκέψεις και ιδέες», είπε η κ. Δημητρίου. «Η ενότητα γι’ αυτόν δεν σήμαινε ομοιομορφία, ούτε η διαφορετική άποψη απειλή, αλλά δημιουργική σύνθεση που μετουσιώνεται σε πολιτικές και συλλογική δράση για τη στήριξή τους», σημείωσε.
«Ο Γλαύκος Κληρίδης, με τον βίο του, δεν μας καλεί να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Κοίταζε άλλωστε πάντοτε μπροστά», ανέφερε.
«Η καλύτερη τιμή στη μνήμη του δεν είναι να επαναλαμβάνουμε όσα εκείνος έκανε, αλλά να βρίσκουμε, ο καθένας από τη θέση του, το θάρρος και την αποφασιστικότητα να κάνουμε όσα απαιτεί η δική μας εποχή», κατέληξε.
Πηγή: ΚΥΠΕ
