Προ των πυλών μιας εκλογικής αναμέτρησης κατά την οποία συνολικά 753 υποψήφιοι διεκδικούν την ψήφο των πολιτών, αλλά και της οποίας ως το μεγαλύτερο διακύβευμα έχει προ πολλού προσδιορισθεί η ανάδειξη μίας Βουλής που να είναι λειτουργική και αποτελεσματική, η επιλογή των προσώπων που άπαντες διά της ψήφου μας θα κρίνουμε ως ικανά για να μας αντιπροσωπεύσουν στο Κοινοβούλιο κατά την επόμενη πενταετία γίνεται ως πολιτική πράξη ακόμη πιο κρίσιμη και καθοριστική.
Μέσα σε ένα κλίμα τοξικότητας, αντίδρασης και απόλυτου μηδενισμού, με κόμματα και υποψήφιους που θέλουν να μπουν στην Βουλή χωρίς μέχρι και στο παρά πέντε των εκλογών να έχουν προβεί σε κατάθεση συγκεκριμένων ρεαλιστικά εφαρμόσιμων προτάσεων και πολιτικών, καλούμαστε ως ψηφοφόροι-έστω και τώρα- να σταθμίσουμε κάθε παράμετρο, να αναλογιστούμε το βάρος της ευθύνης που διά της άσκησης του εκλογικού μας δικαιώματος αναλαμβάνουμε έναντι εμάς των ίδιων, των οικογενειών μας, αλλά και του τόπου.
Να αξιολογήσουμε πρόσωπα και καταστάσεις στην βάση, όχι μιας εδραζόμενης στον λαϊκισμό ουδόλως ανταποκρινόμενης προς την πραγματικότητα ακατάσχετης πλειοδοσίας, αλλά επί τη βάσει συγκεκριμένων καθ’ όλα μετρήσιμων κριτηρίων.
Της πραγματικής ικανότητας έκαστου των υποψηφίων να προσφέρει σε περίπτωση εκλογής του, στο έργο και στο αποτύπωμα που υποψήφιοι με παρουσία και στην απερχόμενη Βουλή άφησαν ως παρακαταθήκη. Στα δείγματα γραφής που καθείς έδωσε και τα οποία δεν είναι ως μέτρο σύγκρισης υποκειμενικά, αλλά καθ’ όλα αντικειμενικά.
Υπάρχουν συναφώς αρκετά παραδείγματα στα οποία θα μπορούσε να γίνει αναφορά, με κλασσικότερο κατ’ εμάς αυτό της αναπληρώτριας προέδρου του ΔΗΚΟ και προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο, Χριστιάνας Ερωτοκρίτου.
Μιας βουλευτού και σήμερα υποψήφιας, για την οποία δεν χρειάζεται κανείς να μιλήσει, γιατί πολύ απλά μιλούν για την ίδια τα πεπραγμένα της, η προσφορά και η ουσιαστική συνεισφορά της στην υλοποίηση πολιτικών επωφελών για την χώρα, τους πολίτες και την κοινωνία. Για την οικονομία και για το επιχειρείν.
Μιας βουλευτού, που ως πρόεδρος μιας ζωτικής και καίριας σημασίας Επιτροπής, όπως είναι αυτή των Οικονομικών, κατάφερε να δημιουργήσει συναινέσεις και συγκλίσεις που φάνταζαν ακατόρθωτες, να καταστήσει εφικτή την προώθηση και ψήφιση από την Ολομέλεια, προτάσεων νόμου και νομοσχεδίων απαραίτητων για την οικονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα, για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, για την ανάπτυξη της οικονομίας της Κύπρου και κατ’ επέκταση την ευημερία του πληθυσμού της.
Λειτουργώντας εποικοδομητικά, ως γεφυροποιός θέσεων και με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, με γνώμονα πάντα το καλώς νοούμενο συμφέρον του τόπου και όχι το μικροπολιτικό ή το μικροκομματικό, τα έργα και ημέραι της Χριστιάνας Ερωτοκρίτου ως βουλευτού και ως προέδρου της Επιτροπής Οικονομικών είναι χειροπιαστά και βοούν από μόνα τους.
Φορολογική μεταρρύθμιση, συζήτηση, προώθηση και υπερψήφιση των νομοσχεδίων για την θέσπιση του πλαισίου που πλέον διέπει τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις(ΑΞΕ), για την αποκρατικοποίηση του ΧΑΚ και προσφάτως για την είσοδο της Cyta στην αγορά της ενέργειας, αλλά και παλαιότερα σε ό,τι αφορούσε το ζήτημα της επιβολής μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ 5% στα ακίνητα-για το οποίο μάλιστα η Επιτροπή Οικονομικών κλήθηκε να λειτουργήσει υπό την δαμόκλειο σπάθη της Κομισιόν- είναι μόνο μερικές από τις… καυτές πατάτες που μέσα σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου χειρίστηκε επιφέροντας τα επιθυμητά αποτελέσματα με περισσή μαεστρία.
Και όλα αυτά, με προστιθέμενα στην όλη εξίσωση ως νομοθετικό έργο διαχρονικά, τα νομοθετήματα ορόσημα του Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, τους προϋπολογισμούς των ημικρατικών οργανισμών, τον κρατικό προϋπολογισμό και άλλα…
Μιλώντας για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και για τις επιλογές που θα κάνουμε, η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου έρχεται ως παράδειγμα να μας υπενθυμίσει πως ναι, δεν είναι όλοι υποψήφιοι το ίδιο και πως ναι, υπάρχουν στα αλήθεια υποψήφιοι που όχι απλώς αξίζουν, αλλά επιβάλλεται να βρίσκονται και στην επόμενη Βουλή.
Υποψήφιοι, που μπορεί η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα με την οποία πολιτεύονται να μην τους τοποθετούν στην πρώτη γραμμή της προβολής και της δημοσιότητας, που μπορεί το γεγονός ότι δεν αρέσκονται σε τυμπανοκρουσίες και εύηχες φανφάρες να μην στρέφει επάνω τους καθημερινά τα φώτα, αλλά που η δουλειά την οποία επιτέλεσαν και επιτελούν είναι τέτοια, που καθιστά ακριβώς όλα τα πιο πάνω για τους ίδιους μάλλον καθόλου απαραίτητα.
Μια τέτοια υποψήφια και μια τέτοια υποψηφιότητα είναι ακριβώς αυτή της Χριστιάνας Ερωτοκρίτου, που όχι απλώς αξίζει, αλλά επιβάλλεται για το καλό του τόπου να βρίσκεται και στην επόμενη Βουλή.
