Τους λόγους για τους οποίους διεκδικεί είσοδο στην Βουλή για τρίτη συνεχή θητεία εξηγεί και αναλύει ο υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΣΥ στην Λευκωσία, Δημήτρης Δημητρίου, εκφράζοντας συναφώς την πεποίθηση και αίσθησή του ότι με την πείρα του μπορεί ακόμη να συμβάλει στο σημαντικό έργο που επιτελείται στο Κοινοβούλιο.
Σε συνέντευξή του στον REPORTER, ο Δημήτρης Δημητρίου κάνει λόγο για μια πολύ διαφορετική εκλογική μάχη, αφού για πρώτη φορά, όπως υποδεικνύει, εμφανίζονται τόσοι κομματικοί σχηματισμοί που διεκδικούν με αξιώσεις είσοδο στην Βουλή.
«Συνεπώς η νέα Βουλή», επισημαίνει, «όποια και αν είναι η σύνθεσή της, θα είναι διαφορετική από ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα».
Εκτιμώντας πως νομοτελειακά τα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα θα καταγράψουν απώλειες, ο Δημήτρης Δημητρίου τονίζει πως οι κίνδυνοι που προεκλογικά αναδεικνύονται με φόντο την διαφαινόμενη σύνθεση της νέας Βουλής, είναι υπαρκτοί και αρκετοί από αυτούς θα είναι εμφανείς.
Αναφερόμενος ειδικότερα στον ΔΗΣΥ, ο κ. Δημητρίου σημειώνει πως θα δώσει την μάχη της επικράτησης που, στη δική του αντίληψη, είναι συνυφασμένη με την πρώτη θέση. Για να προσθέσει πως πρόκειται για ένα στόχο που είναι εφικτός.
Κάνοντας ταυτόχρονα λόγο για μια μακρόσυρτη, κατά την έκφρασή του, εσωστρέφεια που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, ο Δημήτρης Δημητρίου, επισημαίνει πως μετά από μια δύσκολη δεκαετή διακυβέρνηση, ο ΔΗΣΥ δεν ανασυντάχθηκε και δεν επικαιροποιιήθηκε.
«Το κόμμα», τονίζει, «αντί να ανασυνταχθεί και να επικαιροποιηθεί μπήκε σε μια εσωστρέφεια, που ήταν ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να του είχε συμβεί εκείνη την περίοδο».
Σε ό,τι αφορά πάντως τον ίδιο, ο Δημήτρης Δημητρίου ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται μετεκλογικά και σε περίπτωση κατά την οποία τεθεί θέμα ηγεσίας στον ΔΗΣΥ, να εμπλακεί σε μια τέτοια διαδικασία.
«Δεν είμαι σίγουρος αν η εσωστρέφεια αντιμετωπίζεται με περισσότερη εσωστρέφεια, άρα σε ό,τι με αφορά, δεν είναι στις προθέσεις μου να συμμετάσχω σε ακόμα έναν νέο κύκλο επανάληψης του ίδιου έργου», διαμηνύει.
Διεκδικείτε για τρίτη συνεχή θητεία την είσοδό σας στην Βουλή με το ψηφοδέλτιο βεβαίως του Δημοκρατικού Συναγερμού. Για ποιους λόγους ο Δημήτρης Δημητρίου θέλει ή πρέπει να διατηρήσει το κοινοβουλευτικό του έδρανο;
Έχω υπηρετήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων για δύο θητείες και διεκδικώ επανεκλογή στις προσεχείς εκλογές. Είμαι πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών που είναι επιφορτισμένη με την λειτουργία του κράτους, τη δημόσια διοίκηση και την ηθική στη δημόσια ζωή και τους ανεξάρτητους αξιωματούχους.
Το προσωπικό μου κίνητρο εστιάζεται στον άνθρωπο και την κοινωνία. Έμαθα να ζω ανάμεσα στον κόσμο και να ακούω τις απόψεις, την κριτική και τις προσδοκίες των ανθρώπων.
Αποστολή μου είναι να μεταφέρω τη δική τους φωνή στη Βουλή και αυτό σκοπεύω να συνεχίσω να κάνω εφόσον επανεκλεγώ.
Έχοντας πίσω σας ήδη μια δεκαετία κοινοβουλευτικής δράσης, θα μπορούσε να πει κανείς πως δώσατε ό,τι είχατε να δώσετε, να διερωτηθεί τι περισσότερο έχετε να προσφέρετε ως βουλευτής. Τι θα απαντούσατε σε μια τέτοια άποψη;
Κατανοώ απόλυτα αυτό που λέτε και συμφωνώ ότι χρειάζονται πάντα και νέοι άνθρωποι στη Βουλή. Από την άλλη, θεωρώ ότι και η πείρα είναι εξίσου σημαντική. Νιώθω ότι μπορώ ακόμη να συμβάλω στο σημαντικό έργο που επιτελείται. Εξ ου και είμαι ξανά στη διάθεση του λαού για να με κρίνει με την ψήφο του.
Πιστεύω στην κοινωνική κινητικότητα που δεν είναι άλλο από την δυνατότητα που έχει το άτομο και ομάδες ατόμων να αναπτύσσονται κοινωνικά σε σχέση με τα εισοδήματα, το επάγγελμα, την μόρφωση και την οικονομική κατάσταση.
Αυτό επιτυγχάνεται με ουσιαστικές αλλαγές στην εκπαίδευση, τις οικονομικές ευκαιρίες που δημιουργούνται, τις κοινωνικές παροχές που προσφέρονται και την αξιοκρατία.
Όσον αφορά στο τελευταίο θεωρώ πως ένα μη αξιοκρατικό περιβάλλον ναρκοθετεί και συνθλίβει την προσωπική προσπάθεια, το ταλέντο και την σκληρή δουλειά του ατόμου.
Και όλα αυτά είναι σημαντικά γιατί κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την σταθερότητα του κράτους για να μπορεί να προωθεί την κοινωνική συνοχή και τις ίσες ευκαιρίες. Αυτή είναι η πυξίδα μου για την συνέχεια.
«Μια πολύ διαφορετική και ιδιαίτερη εκλογική μάχη»
Αναδεικνύεται ως το μεγάλο διακύβευμα αυτών των εκλογών, η μάχη επικράτησης ανάμεσα σε αυτό που αποκαλείται παραδοσιακό πολιτικό σύστημα από την μια και οι νεοφανείς σχηματισμοί από την άλλη. Είναι όντως τόσο σημαντική αυτή η εκλογική πάλη που βρίσκεται σε εξέλιξη;
Αναμφίβολα πρόκειται για μια πολύ διαφορετική εκλογική μάχη, αφού για πρώτη φορά εμφανίζονται τόσοι κομματικοί σχηματισμοί που διεκδικούν με αξιώσεις είσοδο στην Βουλή.
Συνεπώς η νέα Βουλή, όποια και αν είναι η σύνθεσή της, θα είναι διαφορετική απ' ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα.
Τώρα, οι διαχωρισμοί μεταξύ παραδοσιακών σχηματισμών και νέων προκύπτει εξ’ ορισμού, αφού η δεύτερη ομάδα διεκδικεί με αξιώσεις μέρος της πίτας που για χρόνια κατείχε η πρώτη ομάδα.
Θα έχουμε συνεπώς και εκ των πραγμάτων μια μεγάλη ανανέωση προσώπων και αυτό από μόνο του κάνει αυτές τις εκλογές «ιδιαίτερες» για να χρησιμοποιήσω μια ήπια έκφραση.
«Οι κίνδυνοι που προβάλλονται για τη νέα Βουλή είναι υπαρκτοί»
Γι’ αυτό που συμβαίνει δεν έχει ευθύνη και το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα; Μήπως είναι οι δικές του πρακτικές που οδηγούν ολοένα και μεγαλύτερη μερίδα του εκλογικού σώματος να του γυρίζει την πλάτη και να στρέφεται προς άλλες απολιτίκ κατευθύνσεις;
Αυτό που βλέπουμε σε αυτές τις εκλογές είναι νέους σχηματισμούς που εκμεταλλευόμενοι την συγκυρία διεκδικούν είσοδο στην Βουλή.
Εφόσον η συνθήκη που επέτρεψε στην εκκόλαψη τους είναι συγκυριακή είναι αναμενόμενο να παρουσιάζουν έντονα σημάδια απολιτίκ συμπεριφοράς, μη καταφέρνοντας να συντάξουν θέσεις που να καταλήγουν σε συγκεκριμένο όραμα.
Ακόμα και αυτοί που το έπραξαν, δεν είναι σε θέση να περιγράψουν ένα όραμα στηριγμένο σε πολιτικές θέσεις που αντέχουν στην κριτική και στον αντίλογο.
Κάποιοι λένε πως τα περί λαϊκισμού και δυσλειτουργικής Βουλής που να μην μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις είναι μια κινδυνολογία από μέρους των παραδοσιακών κομμάτων, μπροστά σε μια προδιαγραφόμενη άνευ προηγουμένου εκλογική τους ήττα. Εσείς τι πιστεύετε;
Σίγουρα, εφόσον έχουν δημιουργηθεί νέα σχήματα που εμφανίζουν αυξημένες πιθανότητες κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και μάλιστα με σημαντική κοινοβουλευτική παρουσία είναι λογικό ότι αυτές οι έδρες από κάπου θα χαθούν, και δεν βλέπω κάτι άλλο από τα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα που νομοτελειακά θα καταγράψουν απώλειες.
Απ’ εκεί και πέρα οι κίνδυνοι που προβάλλονται είναι υπαρκτοί και σίγουρα αρκετοί από αυτούς θα είναι εμφανείς στην νέα Βουλή.
«Μακρόσυρτη εσωστρέφεια που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα»
Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, φαίνεται τουλάχιστον σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ο ΔΗΣΥ να παλεύει με νύχια και με δόντια για ένα ποσοστό περί του 20%. Είναι εφικτό να ανατραπεί αυτό το απευκταίο θεωρούμε σενάριο για την παράταξη; Ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους δυσκολεύεται να συσπειρωθεί το κόμμα σας, πέραν του γενικότερου κλίματος απαξίωσης του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος;
Πέραν του κλίματος απαξίωσης που επηρεάζει όλα τα παλαιά κόμματα η δική μας παράταξη υποφέρει και από μια μακρόσυρτη εσωστρέφεια που ξεκίνησε πολύ πριν τις εκλογές του 2023 και συνεχίζεται ακόμα και στις μέρες μας.
Δεν θα πρέπει άλλωστε να μας διαφεύγει πως οι προεδρικές εκλογές του 2023 δίχασαν και τραυμάτισαν την παράταξη δίχως άλλο, δημιουργώντας φυγόκεντρες δυνάμεις που είχαν ως αποτέλεσμα κάποια στελέχη να κάνουν άλλες επιλογές για συνέχιση της πολιτικής τους δράσης.
Ο ΔΗΣΥ σε αυτές τις εκλογές θα δώσει την μάχη της επικράτησης που στο δικό μου μυαλό είναι συνυφασμένη με την πρώτη θέση και πιστεύω πως αυτός είναι ένας εφικτός στόχος.
Θέλω να σταθούμε λίγο περισσότερο και να σας υποβάλω το εξής. Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 ο ΔΗΣΥ κατετάγη πρώτο κόμμα με ένα ποσοστό πιο πάνω από το 34%. Το 2021, δηλαδή δέκα χρόνια μετά, πάλι πρώτο κόμμα ο ΔΗΣΥ- όπως και το 2016 -, αλλά με μόλις σχεδόν 28%. Το έφταιξε ή φταίει κατά την δική σας ανάγνωση και η παράταξη χάνει γενικότερα ολοένα και περισσότερο από την δύναμή της;
Είναι λογικό αυτό που σύμβαινε γιατί ενώ η πίτα έμεινε η ίδια, οι διεκδικητές έχουν αυξηθεί και άρα το μερίδιο της πίτας των παλαιών κομμάτων αναμφίβολα θα σμικρυνθεί.
Πέραν όμως της μηχανικής του θέματος, υπάρχει και η πολιτική διάσταση που κατά την γνώμη μου λέει ότι μετά από μια δύσκολη δεκαετή διακυβέρνηση, το κόμμα αντί να ανασυνταχθεί και να επικαιροποιηθεί μπήκε σε μια εσωστρέφεια που ήταν ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να του είχε συμβεί εκείνη την περίοδο.
«Άλλη ήταν η εθνικόφρονα λαϊκή δεξιά του 1976 και άλλη είναι του 2026»
Υπάρχει μια αντίληψη που υποστηρίζει πως ο ΔΗΣΥ έχασε τον προσανατολισμό τους ως ένα κόμμα που δημιουργήθηκε και μεγάλωσε ως η πολιτική στέγη της εθνικόφρονας λαϊκής δεξιάς. Εξ ου και η σταδιακή μετατόπιση μιας μεγάλης μερίδας παραδοσιακών ψηφοφόρων του προς το ΕΛΑΜ. Πόσο ευσταθεί κατ’ εσάς αυτή η ερμηνεία;
Αυτοί οι ορισμοί σίγουρα μέσα στα χρόνια έχουν αλλάξει και εξελιχθεί. Άλλη ήταν η εθνικόφρονα λαϊκή δεξιά του 1976 και άλλη είναι του 2026. Οι κοινωνίες προχωρούν και οι ανάγκες των ατόμων αλλάζουν.
Γι’ αυτό σας μίλησα πριν για την ανάγκη επικαιροποίησης του κόμματος, που όμως λόγω εσωστρέφειας δεν έγινε ποτέ.
Όσον αφορά στην μετακίνηση ψηφοφόρων δεξιότερα, δεν νομίζω ότι με τον τρόπο που πολιτεύεται η άκρα δεξιά θα μπορούσε ο ΔΗΣΥ που ξέρουμε να υπηρετήσει αυτό το αφήγημα. Θα ήταν μια επικίνδυνή και εντελώς παράταιρη μετάλλαξη και ευτυχώς που δεν έγινε αν θέλετε την γνώμη μου.
Έχει ή όχι σήμερα ξεκάθαρο ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό ο ΔΗΣΥ; Ποιος είναι ή ποιος θα έπρεπε να είναι κατά την άποψή σας;
Ο ΔΗΣΥ τηρουμένων των αναλογιών κάθε εποχής ήταν πάντα ένα δεξιό φιλελεύθερο κόμμα. Αυτό θεωρώ πως είναι και σήμερα με τα προβλήματα που συζητήσαμε.
Για την συνέχεια εκτιμώ πως θα χρειαστεί εντός αυτού του πολιτικού πλαισίου να απαντήσουμε στα σύγχρονα ερωτήματα που θέτει η κοινωνία. Και η κοινωνία να ξέρετε όταν δεν βλέπει εφαρμοσμένη πολιτική και συγκεκριμένες προτάσεις απομακρύνεται, αδιαφορεί και τελικά σε εγκαταλείπει.
Πέρασε ο καιρός που μπορούσες να κερδίσεις τις μάζες με υποσχέσεις, εξαγγελίες και καλές προθέσεις. Τώρα ο κόσμος χρειάζεται συγκεκριμένες λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα.
«Δεν θα συμμετάσχω σε ακόμα έναν νέο κύκλο επανάληψης του ίδιου έργου»
Θα είναι λόγος για να τεθεί θέμα ηγεσίας σε περίπτωση που το αποτέλεσμα των εκλογών είναι απογοητευτικό για τον ΔΗΣΥ; Και αν ναι, θα δούμε τον Δημήτρη Δημητρίου να ενδιαφέρεται για την προεδρία του κόμματος, όπως έπραξε και στην τελευταία εσωκομματική διαδικασία για την ηγεσία της παράταξης;
Δεν είμαι σίγουρος αν η εσωστρέφεια αντιμετωπίζεται με περισσότερη εσωστρέφεια, άρα σε ό,τι με αφορά, δεν είναι στις προθέσεις μου να συμμετάσχω σε ακόμα έναν νέο κύκλο επανάληψης του ίδιου έργου.
Όταν είχα κάτι να πω και πίστευα ότι η συγκυρία ήταν κρίσιμη και κατάλληλη έβαλα την πρόταση μου στο τραπέζι, την οποία ο κόσμος του κόμματος αξιολόγησε και επέλεξε διαφορετικά.
Με ρωτάτε για απογοητευτικό αποτέλεσμα, δεν είναι σίγουρος αν αυτή την περίοδο στο κόμμα αυτός ο ορισμός σημαίνει για όλους το ίδιο πράγμα.
Επανέρχεται κατά καιρούς στο προσκήνιο η συζήτηση γύρω από το κατά πόσο ο ΔΗΣΥ θα πρέπει να μπει στην Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη. Ποια είναι η δική σας θέση επί του συγκεκριμένου ζητήματος;
Μόλις αναδείξατε την ουσία της εσωστρέφειας για την οποία έκανα λόγο. Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η συζήτηση όταν ενώ έχεις ξεκάθαρη συνεδριακή απόφαση που αποκλείει κάτι τέτοιο, συνεχίζεις με ένταση ακόμη και λίγες μέρες πριν τις εκλογές να κάνεις αυτή την κουβέντα.
Και οφείλω να πω, πως το Προεδρικό και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την κατάσταση που δημιουργείται, με αποτέλεσμα μια ατέρμονη συζήτηση που δεν ωφελεί την παράταξη.
«Διερωτώμαι αν ως ΔΗΣΥ έχουμε γίνει ένα κόμμα…»
Θα ήταν ενδεχομένως διαφορετικά τα πράγματα σήμερα για το κόμμα αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν επέμεινε στην υποψηφιότητά του στις προεδρικές του 2023, βλέποντας τότε ότι οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές για το πρόσωπό του; Ρωτώ υπό το πρίσμα της πεποίθησης ότι θα μπορούσε σήμερα ο ΔΗΣΥ να ήταν Κυβέρνηση και όλη αυτή η εσωστρέφεια που ακολούθησε και από την οποία φαίνεται να ταλαιπωρείτε μέχρι σήμερα να μην υπήρχε…
Αυτά αντιλαμβάνεστε είναι θεωρητικές συζητήσεις και γίνονται με την άνεση που παρέχει ο χρόνος και η γνώση του αποτελέσματος.
Οι καταστάσεις όμως τότε ήταν δύσκολες, έντονες και πιεστικές για την ηγεσία συμπεριλαμβανομένης και αυτής που κατοικούσε στο Προεδρικό, και να θυμίσω πως ακόμη ένοικος τότε ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης.
Ξέρετε, στο κόμμα έχουμε μια παράδοση και όποτε αυτή παραβιάζεται γίνεται με ενθάρρυνση από την ηγεσία. Στην προκειμένη περίπτωση η ηγεσία, ούτε στο Προεδρικό ούτε στο κόμμα ενθάρρυναν αυτή την κατάσταση.
Αναγκάζομαι όμως να πω και κάτι για τον τρόπο που μπαίνει το ερώτημα. Διερωτώμαι αν ως ΔΗΣΥ έχουμε γίνει ένα κόμμα όπου αυτοσκοπός είναι η εξουσία, ακόμα και αν το τίμημα που θα πληρώσεις είναι να τα διαλύσεις όλα.
Η κοινοβουλευτική συνεργασία με ΔΗΚΟ και η προοπτική του 2028
Για να επανέλθουμε στις βουλευτικές εκλογές και στην επόμενη μέρα τους, θεωρείτε και εσείς μονόδρομο την κοινοβουλευτική συνεργασία του ΔΗΣΥ με δυνάμεις όπως για παράδειγμα το ΔΗΚΟ, ώστε να διασφαλιστεί η εύρυθμή λειτουργία του Σώματος, αλλά και της χώρας;
Όπως σας ανέφερα θα πρόκειται για μια εντελώς νέα γεωγραφία σε αυτό που αποκαλούμε χάρτη της νέας Βουλής και συνεπώς θα πρότεινα να αποφεύγουμε πολιτικές συζητήσεις στην βάση υποθετικών σεναρίων.
Σίγουρα με το ΔΗΚΟ υπάρχουν αρκετές συγκλίσεις στα θέματα που απασχολούν την Βουλή, αλλά για να φτάσουμε στο σημείο να μιλούμε για εύρυθμη λειτουργία θα πρέπει να περιμένουμε την απόφαση του κυρίαρχου λαού.
Πώς θα λειτουργήσει και πώς θα αποδεχθεί ωφέλιμη για τον τόπο μια τέτοια συνεργασία, με εσάς στην αντιπολίτευση και με το ΔΗΚΟ ως βασική κομματική συνιστώσα της Κυβέρνησης Χριστοδουλίδη; Πολύ περισσότερο από την στιγμή από την στιγμή που θα μπούμε πολύ σύντομα σε τροχιά προεδρικών εκλογών…
Μα η περισσότερη ένταση που δημιουργείται σε αυτή την προεκλογική περίοδο έχει να κάνει με τους συσχετισμούς που θα προκύψουν μετά τις εκλογές και πώς αυτοί θα επηρεάσουν όχι μόνο την συνέχεια αυτής της κυβέρνησης, αλλά και τις προοπτικές του 2028.
Τώρα, η επιλογή του ΔΗΣΥ να συνεργάζεται με ένα κόμμα που υπάρχει ταύτιση θέσεων δεν δημιουργεί απαραιτήτως την ανάγκη εισχώρησης σε μια κυβέρνηση που το συνέδριο αποφάσισε να αντιπολιτευτεί.
Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε πως έχουμε προεδρικό και όχι κοινοβουλευτικό σύστημα, και άρα η Βουλή θα πρέπει πρωτίστως να ελέγχει τον Πρόεδρο και όχι να τον διευκολύνει.
Για να ρωτήσω ξεκάθαρα, θεωρείτε πως υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας των δύο κομμάτων, και γενικότερα των δυνάμεων της κεντροδεξιάς, ενόψει των προεδρικών του 2028;
Θα ήμουν ανόητος αν απαντούσα όχι. Κατά την γνώμη μου από εκεί ξεκινούν όλα και εκεί καταλήγουν αν θέλεις να κυβερνήσεις την χώρα, και ο ΔΗΣΥ ως γνωστόν θέλει.
Θα πρέπει όμως να διαχωρίσουμε κάτι, δεν θα πρέπει ο ΔΗΣΥ να φτάσει στο σημείο εκείνο που θα κυβερνήσει για χάριν της εξουσίας, αλλά όπως πάντα για να υπηρετήσει την πολιτική του η οποία πιστεύει πως είναι η καταλληλότερη για να πάει την χώρα και την κοινωνία μπροστά.
«Είμαστε η παράταξη του μέτρου και της λογικής»
Καταληκτικά, ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στους πολίτες στην αντίστροφη μέτρηση για τις βουλευτικές εκλογές; Ποιο κατ’ εσάς είναι το κρισιμότερο διακύβευμα της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης;
Οι πολίτες όπως συμβαίνει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση θα πρέπει με ψυχραιμία και νηφαλιότητά να αξιολογήσουν και να αποφασίσουν πως θα ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα.
Απ’ εκεί και πέρα για το κόμμα μου αυτό που διακυβεύεται είναι κατά πόσο θα διατηρήσει την πρωταγωνιστική του θέση, σε ποιο βαθμό και με ποια ένταση. Είμαστε η παράταξη του μέτρου και της λογικής με διαχρονικά δικαιωμένες θέσεις.
Θέλω να πιστεύω πως εν μέσω των δυσκολιών που ανέφερα αυτή η παράμετρος θα αναγνωριστεί και οι πολίτες θα μας δώσουν την ευκαιρία να ανασυνταχθούμε και να συνεχίσουμε να πρωταγωνιστούμε. Θέλω να ευχηθώ σε όλες και σε όλους καλή ψήφο.
