Ήταν ένα καλοκαιρινό βράδυ της 26ης Ιουλίου του 2005. Η Ανόρθωση, έπαιζε το σημαντικότερο παιχνίδι της σύγχρονης ιστορίας της. Δεν διεκδικούσε ούτε κάποιο πρωτάθλημα, ούτε κάποιο κύπελλο. Διεκδικούσε όμως, πρόκριση επί των Τούρκων σε επόμενη φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Τα μεγέθη των δύο ομάδων, δεν μπορούσαν να συγκριθούν, αφού η Τράμπζονσπορ είχε πολλαπλάσιο προϋπολογισμό από την πρωταθλήτρια Κύπρου. Όλοι έλεγαν, «ας κερδίσουμε στην Κύπρο κι ας αποκλειστούμε στην Τουρκία».
Το πρώτο παιχνίδι διεξήχθη στο ΓΣΠ, σε μια κολασμένη ατμόσφαιρα, που δημιούργησαν οι φίλοι της Ανόρθωσης, αλλά και άλλων κυπριακών ομάδων, που έκοψαν εισιτήρια για να στηρίξουν την κυπριακή ομάδα.
Το μάτι των ποδοσφαιριστών του Τιμούρ Κετσπάγια γυάλιζε από την αρχή και στο τέλος έδωσαν και την ψυχή τους για να πάρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Τα κατάφεραν , με γκολ των Νικολάου, Φρούσου και Τσιταϊσβίλι. Για τους Τούρκους είχε ισοφαρίσει προσωρινά ο Φατίχ Ττεκκέ.
Εκείνο το βράδυ, έμεινε στην ιστορία και στις μνήμες όσων το έζησαν από κοντά, αλλά και όσων το είδαν από την τηλεόραση. Επτά βράδια αργότερα, η Ανόρθωση δέχθηκε μια γλυκιά ήττα με 1-0 και υπέγραψε την ιστορική πρόκριση επί της Τραμπζονσπόρ, μέσα στο Αβνί Ακέρ.
Εικόνες από εκείνο το βράδυ της 26ης Ιουλίου
