Σκηνικό… σφαγής με παίχτες που ακονίζουν μαχαίρια και ετοιμάζονται για μια μάχη πρωτίστως αλληλοεξόντωσης και αλληλεξουδετέρωσης δείχνει να στήνεται ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών στον ιδεολογικοπολιτικό άξονα της κεντροδεξιάς. Mε τα «άλογα» στην αφετηρία της κούρσας να πληθαίνουν και να προδιαθέτουν για μια εκλογική αναμέτρηση όπου το πρώτιστο διακύβευμα για όσα από αυτά αποφασίσουν τελικά να μπουν να είναι όχι ποιο -τουλάχιστον στον πρώτο γύρο- θα κόψει πρώτο το νήμα, αλλά θα καταφέρει να περάσει στον δεύτερο.
Η προκύπτουσα συμφόρηση προερχόμενων από τον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς εν δυνάμει υποψηφίων παραπέμπει σε ένα κατακερματισμένο «στρατόπεδο», η προδιαγραφόμενη πολυδιάσπαση του οποίου δημιουργεί ένα καθ’ όλα ευνοϊκό περιβάλλον για την αριστερά, ο υποψήφιος της οποίας ανεξαρτήτως ονόματος, θα ήταν όπως εξελίσσονται τα πράγματα μεγάλη έκπληξη αν… κατάφερνε την πρώτη Κυριακή να μην τερματίσει πρώτος και να μην βρεθεί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στην δεύτερη.
Χωρίς φυσικά μια τέτοια εξέλιξη να του διασφάλιζε πως θα κέρδιζε εν τέλει τις εκλογές, θα μπορούσαν από την άλλη αναμφίβολα οι πικρίες που στους ψηφοφόρους των χαμένων της κεντροδεξιάς θα άφηνε πίσω του ο πρώτος γύρος, να έστρεφε προς την δική του κατεύθυνση έστω και εκδικητικά μια μερίδα ψηφοφόρων του εν λόγω ευρύτερου ιδεολογικοπολιτικού χώρου, λειτουργώντας προσθετικά στην δική του δυναμική και δίνοντάς του ίσως την έξτρα ώθηση που θα χρειαζόταν για να βγει από την αναμέτρηση ως νικητής.
Πώς διαμορφώνεται η εικόνα στην κεντροδεξιά
Νίκος Χριστοδουλίδης, Αννίτα Δημητρίου, Αβέρωφ Νεοφύτου, Χρίστος Χρίστου (σ.σ. στη βάση διαφορετικών δεδομένων και στοχεύσεων) και τώρα, ίσως, Κυριάκος Κενεβέζος, είναι τα πέντε πρόσωπα που ως σήμερα τα δεδομένα έχουν, εμφανίζονται κάτι περίπου σαν οι γαλάζιας περιβολής μονομάχοι, που ετοιμάζονται ή σκέφτονται να μπουν στο ρινγκ και να παλέψουν. Πρώτα για την πρωτοκαθεδρία στον χώρο από τον οποίο ιδεολογικοπολιτικά ομιλούντες προέρχονται και εν συνεχεία, όποιος επιβιώσει, για την προεδρική καρέκλα.
Για τους τέσσερις πρώτους, μολονότι κανένας από αυτούς δεν έχει εκφράσει μέχρι στιγμής επισήμως το ενδιαφέρον του, και πολύ περισσότερο δεν έχει εξαγγείλει την υποψηφιότητά του, το γεγονός ότι, αν όχι όλοι -τουλάχιστον οι περισσότεροι-, θα βρεθούν ή προαλείφονται για να βρεθούν και να τρέξουν στην κούρσα των επερχόμενων προεδρικών, είναι προ πολλού γνωστό και περίπου δεδομένο.
Με τον καθένα, να έχει τους δικούς του λόγους να επιθυμεί να το πράξει, όπως και τους δικούς του λόγους να πιστεύει πως αναλόγως των στόχων που οριοθετεί για τον εαυτό του, διαθέτει και τα εχέγγυα για να τους επιτύχει.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, μολονότι πολύ φυσιολογικά ο ίδιος κρατά κλειστά τα χαρτιά του, δεν υπάρχει κανείς στο πολιτικό οικοσύστημα της χώρας που να θεωρεί πως δεν θα επαναδιεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας, εκτός και αν στην μέχρι τότε διαδρομή προκύψουν εξελίξεις και γεγονότα που θα δυσχεραίνουν σε βαθμό μη αναστρέψιμο το εγχείρημα της επανεκλογής του.
Μια νέα υποψηφιότητα του Πρόεδρου Χριστοδουλίδη, ούτως ή άλλως, αποτελεί μια αναμενόμενη και απόλυτα λογική πολιτική πράξη, αν αναλογιστεί κάνεις πως και σχεδόν όλοι προκάτοχοί του διεκδίκησαν, άλλοι επιτυχώς και άλλοι ανεπιτυχώς, δεύτερη συνεχή θητεία.
Υπενθυμίζεται πως ο μοναδικός εν ενεργεία Πρόεδρος της Δημοκρατίας που στην σύγχρονη ιστορία των προεδρικών εκλογών δεν διεκδίκησε δεύτερη πενταετία, ήταν το 2013 ο μ. Δημήτρης Χριστόφιας, καθότι για τους γνωστούς της εποχής εκείνης λόγους είχε διαμορφωθεί ένα ιδιάζων αρνητικό πολιτικό κλίμα για τον ίδιο, που όσο και να το ήθελε ή και να σκόπευε, δεν του άφηνε περιθώρια και δεν του επέτρεπε να το επιχειρήσει.
Η Αννίτα Δημητρίου, ως η πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης και με την δυναμική που προσδίδουν στο πρόσωπό της οι διαδοχικές επιτυχίες, τόσο οι προσωπικές όσο και αυτές της παράταξή της με την ίδια στην ηγεσία, φέρεται να κρίνει και να πιστεύει πως τώρα είναι το κατάλληλο timing για το επόμενο μεγάλο βήμα. Και ότι δικαιωματικά, έχει κάθε λόγο να είναι η υποψήφια με την οποία το κόμμα της θα πρέπει να επιχειρήσει την επάνοδό του στην εξουσία.
Προερχόμενη από το υπό της περιστάσεις νικηφόρο για τον ΔΗΣΥ αποτέλεσμα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών, αλλά και την επανεκλογή της στην Προεδρία της Βουλής, η κ. Δημητρίου εμφανίζεται αποφασισμένη να μπει στην κούρσα των προεδρικών εκλογών, ακόμη και αν για να συμβεί κάτι τέτοιο διακινδυνέψει την καρέκλα του πέμπτου ορόφου της Πινδάρου μέσα από μια εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση για το χρίσμα, την οποία εκτός από το να την κερδίσει θα μπορούσε και να την χάσει.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, κρίνοντας πως επίσης είναι το δικό του timing και ότι οι συνθήκες είναι τώρα για τον ίδιο ίσως πιο ώριμες από ποτέ, ετοιμάζεται με την σειρά του να ριχθεί εκ νέου στην κούρσα, είτε μέσα από τις εσωκομματικές διαδικασίες ως υποψήφιος του ΔΗΣΥ είτε ακόμη και, όπως κάποιοι εκτιμούν, ως ανεξάρτητος.
Ειδικά για τον κ. Νεοφύτου, η συζήτηση που γίνεται, πέραν εκείνης που αφορά σε αυτές καθ’ αυτές τις τελικές του αποφάσεις για τις προεδρικές, δεδομένου του ενδιαφέροντος και της Αννίτας Δημητρίου για το κομματικό χρίσμα, αφορά ταυτόχρονα και στο πού θα μπορούσε να εδράζει την πίστη του για ένα διαφορετικό από εκείνο του 2023 για τον ίδιο εκλογικό αποτέλεσμα το 2028.
Η απάντηση έγκειται, μεταξύ άλλων, σε μετρήσεις που γίνονται και τον θέλουν όχι απλώς να διατηρεί βάσιμες πιθανότητες να βρεθεί στον δεύτερο γύρο σε μια σειρά σεναρίων πρώτης Κυριακής, αλλά και που τον δείχνουν να υπερέχει έναντι των πιθανών ανθυποψηφίων του σε διάφορα ποιοτικά χαρακτηριστικά (σ.σ. π.χ. εμπειρία, μαχητικότητα κ.α.), καθώς στην αντίληψη της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος, όπως επίσης αποτύπωνεται σε μετρήσεις, πως είναι ο καταλληλότερος να διαχειριστεί κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα πολιτικής, όπως είναι για παράδειγμα αυτό της οικονομίας.
Και όλα αυτά, την ίδια ώρα που ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ εμφανίζεται σε μετρήσεις να τυγχάνει της στήριξης μιας σημαντική μάζας των Συναγερμικών, αλλά και να μπορεί να «τραβήξει» προς την κατεύθυνσή του ως δυνητικούς συμμάχους και άλλους πολιτικούς χώρους.
Ο Χρίστος Χρίστου ως ο πρόεδρος του τρίτου και πλέον με εξόχως ρυθμιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας κόμματος, προβάλλει με την σειρά του στο κάδρο της σεναριολογίας των προεδρικών ως εν δυνάμει υποψήφιος, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που το ΕΛΑΜ έτσι κι' αλλιώς αυτό συνηθίζει να πράττει στις κατά καιρούς εκλογικές αναμετρήσεις για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Στην παρούσα χρονική συγκύρια βεβαίως, έντονα συζητείται παρασκηνιακά μια ενδεχόμενη διαφορετική στρατηγική επιλογή του κόμματος, τουτέστιν το ΕΛΑΜ να μην κατέλθει με δικό του υποψήφιο και να συστρατευθεί εξ’ αρχής με τον Νίκο Χριστοδουλίδη.
Ωστόσο, πρόκειται τουλάχιστον επί του παρόντος για μια εντελώς θεωρητική συζήτηση, με την ζυγαριά μέχρι στιγμής να γέρνει στην πλευρά –και αυτή την φορά- της αυτόνομης καθόδου του κόμματος στον πρώτο γύρο.
Και μπορεί σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες άλλους τρεις εν δυνάμει υποψήφιους η ρεαλιστική στόχευση του Χρίστου Χρίστου να μην είναι η εκλογή στην Προεδρία της Δημοκρατίας, η εξασφάλιση ωστόσο ενός καθ’ όλα σεβαστού ποσοστού την πρώτη Κυριακή, θα αποτελούσε στα χέρια του προέδρου του ΕΛΑΜ ένα ισχυρό χαρτί διαπραγμάτευσης στον δεύτερο γύρο, ώστε να επιχειρήσει το κόμμα του να καταστεί και επίσημα σε μια νέα κεντροδεξία ίσως κυβέρνηση, πυλώνας εξουσίας.
Σφήνα ο Κυριάκος Κενεβέζος…
Στις τέσσερις πιο πάνω προκύπτουσες ως πολύ πιθανές, αν όχι σίγουρες, υποψηφιότητες από τον χώρο της κεντροδεξιάς υποψηφιότητες, ήρθε χθες να προστεθεί ως ενδεχόμενη -ή καλύτερα να την φέρει στην επιφάνεια ως τέτοια σχετικό δημοσίευμα του REPORTER-, αυτή του πρώην γενικού γραμματέα του ΔΗΚΟ και τέως Πρέσβη της Κύπρου στην Αθήνα, Κυριάκου Κενεβέζου.
Τοποθετούμενος επί του αρχικού δημοσιεύματός μας, ο κ. Κενεβέζος, μολονότι δεν επιβεβαίωσε ξεκάθαρα πως σκέφτεται την πιθανότητα να είναι υποψήφιος, άφησε ορθάνοικτη την προοπτική να εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις προεδρικές εκλογές εν ευθέτω χρόνο.
Ο Κυριακός Κενεβέζος έβαλε διά της τοποθέτησής του στο τραπέζι την κατά τον ίδιο προκύπτουσα ανάγκη κατάθεσης μιας πραγματικής, αυτόνομης και σύγχρονης πρότασης του κεντρώου χώρου το 2028, εκφράζοντας ουσιαστικά την διαφωνία του με την διαφαινόμενη συμπόρευση των δυνάμεων που τον αποτελούν με άλλους παίκτες στην σκακιέρα των προεδρικών, είτε αυτός θα είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης είτε ο εκλεκτός/ή του ΔΗΣΥ είτε ο υποψήφιος που θα υποστηρίξει το ΑΚΕΛ.
Κάνοντας συναφώς λόγο για ένα ενδιάμεσο χώρο που διολισθαίνει, ο κ. Κενεβέζος διαμήνυσε περαιτέρω πως χρειάζεται να ξαναβρεί το κέντρο τη δική του πολιτική πρόταση, ενώ επί της ουσίας του ερωτήματος –αν θα είναι ή όχι ο ίδιος υποψήφιος – η απάντησή του υπήρξε σαφής και εν πολλοίς πίσω από τις λέξεις αρκούντως για τις προθέσεις του «αποκαλυπτική».
«Ο χρόνος θα δείξει», ανέφερε μεταξύ άλλων, ενισχύοντας τις υποψίες πως μάλλον το σκέφτεται ή τουλάχιστον δεν θα το απέκλειε.
Ανεξαρτήτως του τι εν τέλει θα πράξει ο Κυριάκος Κενεβέζος, όπως και το σύνολο των προερχόμενων ή τοποθετούμενων στην κεντροδεξιά εν δυνάμει υποψηφίων, το σίγουρο είναι πως το σκηνικό που συνολικά εν γένει στήνεται, καθ’ όλα ευνοϊκό τείνει να διαμορφωθεί για το ΑΚΕΛ, είτε ο υποψήφιος του θα είναι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης είτε οποιαδήποτε άλλη προσωπικότητα.
Πόσο δε μάλιστα, αν με τη σειρά της η προσωπικότητα αυτή, όπως άλλωστε κάτι τέτοιο για το ΑΚΕΛ αποτελεί επιδίωξη, διαθέτει τη δυνατότητα και αποδεχθεί ικανή να διεισδύσει και να αντλήσει ψήφους και από την κεντροδεξιά δεξαμενή.
Επί της ουσίας, τα απλά μαθηματικά παραπέμπουν σε ένα πρώτο γύρο, στον οποίο όπως εξελίσσονται τα πράγματα ο υποστηριζόμενος από το ΑΚΕΛ υποψήφιος δεν θα έχει μάλλον να σκέφτεται το εάν θα βρίσκεται ή όχι στην δεύτερη Κυριακή, αλλά το πιο πιθανόν, ποιος από τους τοποθετούμενους στον χώρο της κεντροδεξιάς ανθυποψήφιους του, θα είναι απέναντί του στην καθοριστική επαναληπτική εκλογή.
Και όλα αυτά σήμερα, με τη απόσταση μέχρι την κάλπη να είναι αρκετή, ώστε το κάδρο ίσως να… εμπλουτιστεί και με νέους γαλάζιας απόχρωσης δελφίνους, καθιστώντας σε μια τέτοια περίπτωση την μάχη στο στρατόπεδο της κεντροδεξιάς ακόμη πιο αδυσώπητη.
Και σε τελική ανάλυση σε ό,τι αφορά το τελικό διακύβευμα των εκλογών, σαφώς πιο εύκολη υπόθεση για την αριστερά, που μάλλον με περισσή ευχαρίστηση και ικανοποίηση βλέπει ή θα δει το απέναντι ιδεολογικοπολιτικό στρατόπεδο να της στρώνει ηθελημένα ή άθελά του το... κόκκινο χαλί και να της ανοίγει αρκούντως υποβοηθητικά τον δρόμο που οδηγεί στον Λόφο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Μπήκαν με το… δεξί στη νέα σεζόν ΔΗΚΟ και Χριστοδουλίδης-Συνάντηση με θετικό πρόσημο για βελτίωση της συνεργασίας και με προεδρικές στο βάθος
- Άγνωστος «Χ» με βάση... ψηφιδωτό ενόψει προεδρικών η Άμεση Δημοκρατία-Η ψήφος στην Αννίτα, οι σχέσεις με Αβέρωφ και ο απρόβλεπτος Φειδίας
- Η σχέση τους με τα κόμματα και γιατί άλλαξε η εκλογική συμπεριφορά των Κύπριων ψηφοφόρων-«Κινούνται σε ένα διαρκές περιβάλλον επιρροής»
