Άρχισαν τα όργανα… Σε αυτές τις τρεις λέξεις θα μπορούσε κάλλιστα να αποτυπωθεί και να συνοψιστεί το σκηνικό πολέμου που στήθηκε από το απόγευμα της Πέμπτης σε Πινδάρου και Προεδρικό, με φόντο την στάση του ΔΗΣΥ στην Ολομέλεια της Βουλής έναντι του κυβερνητικού νομοσχεδίου για εξάμηνη παράταση της θητείας της Υφυπουργού Ευρωπαϊκών Θεμάτων, Μαριλένας Ραουνά.
Η αρνητική στάση του ΔΗΣΥ έναντι του αιτήματος της Κυβέρνησης για κατ’ επείγουσα συζήτηση του νομοσχέδιου και ο καυστικός πρώτος σχολιασμός της στάσης του κόμματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, αποτέλεσαν την αφορμή για να ξεκινήσει ένα ανελέητο μπρα ντε φερ ανταλλαγής πυρών από κάθε διαθέσιμο μέσο (σ.σ. ανακοινώσεις, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δημοσιογραφικές διασκέψεις), με την συχνότητα και την σφοδρότητά τους να μετατρέπουν κυριολεκτικά το πολιτικό πεδίο, σε πεδίο σύγκρουσης και αδυσώπητης μάχης μέχρι τελικής πτώσης.
Συμπεριφερόμενοι σαν ορκισμένοι εχθροί, με αφορμή το νομοσχέδιο για την Υφυπουργό Ευρωπαϊκών Θεμάτων, Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ ή ΔΗΣΥ και Κυβέρνηση, φαίνεται να εισέρχονται πλέον για τα καλά σε μια νέα εποχή ως προς το στάτους της σχέσης τους, κατά την οποία κανένας οίκτος εκατέρωθεν δεν θα υπάρχει και κατά την οποία ακριβώς οι… σχέσεις καλής γειτονίας που ως αντίπαλοι στην πολιτική κονίστρα τα τελευταία χρόνια μέχρι σήμερα διατηρούσαν, ολοένα και θα διασαλεύονται ενόσω η κλεψύδρα του χρόνου μέχρι το 2028 θα αδειάζει.
Είθισται να λέγεται, όταν πρόκειται για φαινόμενα που επιφέρουν καταστροφές και εκδηλώνονται βράδυ, πως το ακριβές τους μέγεθος θα καταδείξει το πρώτο φως της επόμενης ημέρας.
Εν προκειμένω, το μέγεθος όχι της καταστροφής, αλλά του τι αναμένεται να ακολουθήσει την επόμενη μέρα ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα που ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών ετοιμάζονται να αντιπαραταχθούν και να επιχειρήσουν «ψαριές» μέσα από μια δεξαμενή από την οποία αμφότερα μπορούν να αισθάνονται και να λένε ότι έχουν να αλιεύσουν, είναι ακόμη και εν μέσω σκότους διά γυμνού οφθαλμού εμφανές.
Απλούστατα, γιατί τα τύμπανα πολέμου που ήχησαν με αφορμή το νομοσχέδιο Ραουνά, μάλλον αποτελούν το σήμα για την έναρξη μιας πορείας που με κατάληξη το 2028, ΔΗΣΥ και Κυβέρνηση ή Κυβέρνηση και ΔΗΣΥ, περισσότερο στα χαρακώματα και σε θέσεις μάχης, παρά σε συχνότητες συνεννόησης και καλής επικοινωνίας, πλέον θα βρίσκονται.
«… Και θέλω να πω ότι ανέμενα από το ΑΚΕΛ μια τέτοια συμπεριφορά, είναι γνωστά τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα. Δεν ανέμενα, όμως, από τον Δημοκρατικό Συναγερμό», ανέφερε το βράδυ της Πέμπτης, μόλις λίγες ώρες μετά την Ολομέλεια της Βουλής, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
«… Λυπάμαι που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιχειρεί να μετατρέψει μια δική του αποτυχία ή προχειρότητα σε πολιτική επίθεση κατά του Δημοκρατικού Συναγερμού», απάντησε χθες το πρωί η πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αννίτα Δημητρίου.
Και κάπως έτσι, Νίκος Χριστοδουλίδης και Αννίτα Δημητρίου, Αννίτα Δημητρίου και Νίκος Χριστοδουλίδης, έδειξαν σαν έτοιμοι από καιρό να δίνουν το σύνθημα και να ξεκινούν τον αγώνα σε μια κούρσα διαρκείας, όπου ο νικητής δεν θα προκύψει -αν θα είναι κάποιος εκ των δύο- μόνο από τις αντοχές και την μαεστρία που θα επιδείξει επί της ουσίας, αλλά και, ίσως πολύ περισσότερο, επί των εντυπώσεων.
Σε μια μάχη δηλαδή που ήδη βρίσκεται προ πολλού σε εξέλιξη, και στην οποία το ζήτημα με το νομοσχέδιο για το Υφυπουργείο Ευρωπαϊκών Θεμάτων ήρθε απλώς να προστεθεί περίπου ως το κερασάκι στην τούρτα, ως το ορεκτικό σε ένα γεύμα το επιδόρπιο του οποίου, τουτέστιν προεδρικές εκλογές, θα είναι εκείνο που θα καθορίσει εν τέλει για τους μονομάχους την γεύση που θα αφήσει.
Κινήσεις για ένταξη Συναγερμικών στελεχών στην Κυβέρνηση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απαντήσεις με διορισμούς στελεχών που προσεγγίστηκαν ή φέρονται να προσεγγίστηκαν από τον Νίκο Χριστοδουλίδη σε κομματικά πόστα από την Αννίτα Δημητρίου, διαρροή πληροφοριών για δημοσκοπήσεις που θέλουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να διατηρεί ακόμη αρκούντως ισχυρά ερείσματα στους Συναγερμικούς και πάει λέγοντας. Το ντέρμπι σε όλα τα επίπεδα όχι μόνο ξεκίνησε, αλλά πήρε και φωτιά…
Μια πασιφανής εν εξελίξει προσπάθεια Προεδρικού και Πινδάρου, Πινδάρου και Προεδρικού, να κλέψουν τις εντυπώσεις στο κεντροδεξιό ακροατήριο στο οποίο απευθύνονται, μια ξεκάθαρη εν είδει επίδειξης δύναμης και ισχύος αποστολής μηνυμάτων για το ποιος είναι το αφεντικό, ποιος είναι στον χώρο της κεντροδεξιάς ο κυρίαρχος.
Έτσι, θα μπορούσε να ιδωθεί άλλωστε και η στάση του ΔΗΣΥ απέναντι στο νομοσχέδιο για το Υφυπουργείο Ευρωπαϊκών Θεμάτων, πέραν των ουσιαστικών λόγων για τους οποίους στάθηκε απέναντι, πέραν της αποκωδικοποίησης του τρόπου με τον οποίο ενήργησε η Κυβέρνηση ως μια, εκλαμβανόμενη από το κόμμα, εκ του πονηρού απόπειρα βολέματος ημετέρων.
Θα μπορούσε να ιδώθει η στάση του ΔΗΣΥ δηλαδή, και ως μια σαφής προειδοποίηση της Πινδάρου προς το Προεδρικό για την προκύπτουσα από το αποτέλεσμα των πρόσφατων βουλευτικών δυνατότητά της, αν το θελήσει, να κάνει την ζωή της Κυβέρνησης στην Βουλή δύσκολη, ως ένα δείγμα πως μπορεί, αν επίσης το θελήσει, να μετατραπεί σε κάτι πολύ διαφορετικό από... εποικοδομητική, όπως η ίδια αρέσκεται να αυτοπροσδιορίζεται, αντιπολίτευση.
«Πάντα η εκτελεστική εξουσία βρίσκει τρόπο και στη συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί για εμάς πάνω απ' όλα είναι η Κύπρος και τίποτε άλλο, η εκτελεστική εξουσία θα βρει τον τρόπο», ήταν από την άλλη η γεμάτη αυτοπεποίθηση και σαφή υπονοούμενα για την στάση του ΔΗΣΥ απάντηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, ερωτηθείς για το πώς θα προχωρήσει η Κυβέρνηση στο θέμα του χαρτοφυλακίου της Μαριλένας Ραουνά.
Μια τοποθέτηση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που σε ελεύθερη μετάφραση και καθ' όλα εκλαϊκευμένα θα μπορούσε να αντικριστεί και υπό το πρίσμα της αποστολής ενός μηνύματος προς τον ΔΗΣΥ πως πολύ απλά «δεν σας έχουμε ανάγκη» ή τουλάχιστον, «όση ανάγκη νομίζετε».
Οι εστίες φωτιάς στα... σπίτια τους
Το ζήτημα βεβαίως για Προεδρικό και Πινδάρου, είναι πως έχοντας επιδοθεί σε αυτό το παιχνίδι απόδειξης κυριαρχίας, Νίκος Χριστοδουλίδης και Αννίτα Δημητρίου ή Αννίτα Δημητρίου και Νίκος Χριστοδουλίδης, δεν καλούνται απλώς να επιβεβαιώσουν τον ρόλο τους ως ισχυροί παίχτες που παλεύουν για να υπερισχύσουν ο ένας έναντι του αλλού, αλλά και να διαχειριστούν τις εστίες φωτιάς που ήδη μαίνονται στα δικά τους σπίτια, σε Κυβέρνηση και κόμμα.
Να διασφαλίσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πως στην δύσκολη διαδρομή που έπεται, θα εξακολουθήσει να έχει στο πλευρό του ως σύμμαχο και συμπαράσταση τον βασικό του σήμερα εταίρο (σ.σ. βλέπε ΔΗΚΟ και Νικόλα Παπαδόπουλο), να μην δει να τον εγκαταλείπει, και το χειρότερο για τον ίδιο, να πέφτει στην αγκαλιά εκείνης που ο ίδιος βλέπει και φαίνεται ν' αναγνωρίζει ως την πιο δύσκολη στην μάχη των προεδρικών εκλογών που άρχισε, πιθανή του αντίπαλο.
Και από την άλλη, να διασφαλίσει η πρόεδρος του ΔΗΣΥ πως στην επίσης κατ' αντίστοιχο τρόπο δύσκολη διαδρομή που έπεται, δεν θα τεθεί για μια ακόμη φορά εν αμφιβόλω η ενότητα και η συνοχή του κόμματός της, ότι δεν θα δει την εσωστρέφεια να επανέρχεται απειλητικά και να στρώνει όχι με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια τον δρόμο, τόσο της ίδιας προσωπικά όσο και της παράταξής της.
Νίκος Χριστοδουλίδης και Αννίτα Δημητρίου, Αννίτα Δημητρίου και Νίκος Χριστοδουλίδης ξεκίνησαν.
Έχοντας μπει σε έναν αγώνα, όχι τόσο ταχύτητας, αλλά περισσότερο αντοχής, το ενδιαφέρον για μια αναμέτρηση που προμηνύεται άκρως αμφίρροπη και για τους ουδέτερους θεατές της αρκούντως ελκυστική, θα είναι όπως όλα δείχνουν για τους φίλους της πολιτικής εξίσου ανάλογο με εκείνο των φίλων του ποδοσφαίρου για το εν εξελίξει στα γήπεδα της Αμερικής μουντιάλ, για έναν τελικό παγκοσμίου κυπέλλου, του οποίου ο νικητής κρίνεται όχι απλώς στην παράταση, αλλά στην διαδικασία των πέναλτι.
