Ένας αστυνομικός μεταβαίνει στην εργασία του, στη Λιμενική, 40 λεπτά νωρίτερα. Χρεώνεται το υπηρεσιακό του όπλο, χωρίς να ελέγχεται και να λογοδοτεί σε κανένα, αν και άγνωστο γιατί θα έπρεπε να οπλοφορεί χωρίς να βρίσκεται σε θαλάσσια υπηρεσία. «Συνήθης πρακτική», η απάντηση του Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού, Στέλιου Αριστείδου. Ενημερώνει -κρατώντας το όπλο του- πως θα μετέβαινε πέντε λεπτά και θα επέστρεφε, με την στάση του να αντιμετωπίζεται ως φυσιολογική. Στην συνέχεια, κάτω από άγνωστες συνθήκες, συναντήθηκε με τη σύζυγο του έξω από σχολείο. Λογομάχησαν, την πήρε από τον λαιμό, απείλησε αυτόπτη μάρτυρα και εν τέλει την πυροβόλησε τέσσερις φορές και αυτοκτόνησε.
Ως προς τα ερωτήματα που προκύπτουν ως προς το γιατί παρέλαβε το υπηρεσιακό του όπλο χωρίς να εκτελεί εκείνη τη στιγμή επιχειρησιακά καθήκοντα σε θαλάσσια υπηρεσία που θα απαιτούσαν οπλισμό, ακόμη δεν έχουν δοθεί απαντήσεις τον Διοικητή της Λιμενικής ή τον Αρχηγό Αστυνομίας. Συνεπώς οι ευθύνες δεν περιορίζονται μόνο στον αυτόχειρα, αλλά και στους προϊσταμένους του, οι οποίοι θα πρέπει να εξηγήσουν πώς λειτουργεί το σύστημα χορήγησης υπηρεσιακών όπλων, ποια είναι τα πρωτόκολλα, ποιος εγκρίνει την παραλαβή τους, ποιοι έλεγχοι προβλέπονται και αν τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Δεν αρκεί η μετατόπιση της ευθύνης στον αυτόχειρα, αλλά θα πρέπει να εξηγηθεί η διαδικασία που επιτρέπει τόσο εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσιακό οπλισμό, χωρίς κανένα έλεγχο.
Τα γεγονότα όπως καταγράφονται πιο πάνω που εκτυλίχθηκαν πριν το αιματηρό επεισόδιο, παρά το γεγονός ότι δεν έχει ξεκαθαριστεί το σκηνικό, δείχνουν προμελέτη από την πλευρά του αστυνομικού, δεδομένου πως μετέβη στην εργασία του, παρέλαβε το όπλο και έφυγε αμέσως. Ωστόσο, είναι κάτι που θα διαφανεί από τις έρευνες επί των κινήσεων του αλλά και από την εξέταση των τηλεφωνικών δεδομένων, που θα καταδείξουν εάν μεσολάβησε οτιδήποτε και κάτω υπό ποιες συνθήκες το ζευγάρι βρέθηκε έξω από το σχολείο.
Ο δεύτερος άξονας των ερευνών έχει να κάνει με τα κίνητρα και όπως προκύπτει από τις εξετάσεις, το ζευγάρι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα που φαίνεται να προέκυψαν, τα οποία δημιούργησαν εντάσεις και διαφορές. Ωστόσο στο κάδρο ήρθαν να προστεθούν και οι αναφορές από το γαμπρό της 46χρονης, ο οποίος σε δημόσια παρέμβαση του, αφού διέψευσε τα οικονομικά προβλήματα, μεταξύ άλλων μίλησε για ψυχολογική βία, φόβο και έλεγχο. «Πίσω από την εικόνα που έβλεπε ο κόσμος υπήρχε μια γυναίκα που βασανίστηκε και άντεξε πολύ περισσότερα απ’ όσα γνωρίζετε», ανέφερε.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά το αιματηρό επεισόδιο, διακινήθηκαν οι πληροφορίες για οικονομικά κίνητρα, με την Αστυνομία ωστόσο να μην επιβεβαιώνει, εντούτοις στη συνέχεια δήλωνε πως διερευνώνται. Και την ώρα που οι Αρχές δήλωναν άγνοια, έγινε γνωστό από αστυνομικές πηγές, πως οι πληροφορίες για τα οικονομικά θέματα που αντιμετώπιζε ο αστυνομικός που σχετίζονται με τον τζόγο, ήταν εις γνώση του Βοηθού Αρχηγού Αστυνομίας, Μιχάλη Κατσουνωτού, με τον οποίο μάλιστα είχε συνάντηση τις προηγούμενες ημέρες.
Η συνάντηση από μόνη της, δίνει νέα διάσταση στην υπόθεση, υπό την έννοια ότι η ηγεσία της Αστυνομίας, στην οποία συμπεριλαμβάνεται ο Μιχάλης Κατσουνωτός, φαίνεται να ήταν ενήμερη για τα προβλήματα του αστυνομικού. Εάν ο Βοηθός Αρχηγός ενημέρωσε ή όχι τον Αρχηγό Αστυνομίας, είναι κάτι που καλείται να απαντήσει ο ίδιος ο Θεμιστός Αρναούτης. Αν δεν υπήρξε ενημέρωση, τότε τίθεται ζήτημα εσωτερικής λειτουργίας της ηγεσίας. Αν υπήρξε, τότε θα πρέπει να εξηγηθεί ποιες αποφάσεις λήφθηκαν και γιατί ο συγκεκριμένος αστυνομικός συνέχισε να εκτελεί τα καθήκοντά του και να έχει πρόσβαση σε υπηρεσιακό οπλισμό.
Παρότι πληροφορίες που δημοσίευσε η εφημερίδα «Πολίτης» κάνουν λόγο για συνάντηση «φιλικού και συμβουλευτικού χαρακτήρα», αστυνομικές πηγές υποστηρίζουν ότι αυτή πραγματοποιήθηκε με την υπηρεσιακή ιδιότητα του Βοηθού Αρχηγού. Όπως επισημαίνουν, συζητήσεις αυτού του χαρακτήρα δεν πραγματοποιούνται σε προσωπικό επίπεδο, αλλά εντάσσονται στην υπηρεσιακή αλυσίδα διοίκησης. Παράλληλα, εξήγησαν πως προτού ένα ζήτημα φτάσει στο ανώτατο επίπεδο, περνά πρώτα από τον άμεσα προϊστάμενο, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο Διοικητής της Λιμενικής. Ήταν και ο ίδιος ενήμερος; Είχε πραγματοποιηθεί ανάλογη συνάντηση με τον Διοικητή; Και αν ναι, ποια ήταν η κατάληξή της;
Η ουσία, πάντως, δεν αλλάζει. Μια φυσιολογική αστυνομική Δύναμη, σε μία φυσιολογική χώρα -προφανώς η δική μας δεν συγκαταλέγεται σε αυτές- μόλις αντιληφθεί ότι ένα μέλος της έχει προβλήματα με τον τζόγο, ενημερώνεται ο Αρχηγός και τον θέτει συνήθως σε διαθεσιμότητα. Όχι από κακία, αλλά για να προστατευτεί, πέραν του ότι συνιστά διάπραξη αδικημάτων.
Ένας αστυνομικός που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα από τον τζόγο, είναι -αντικειμενικά- εκτεθειμένος και σε ευάλωτη θέση. Εκτός από τις προσωπικές συνέπειες, η κατάσταση αυτή μπορεί να δημιουργήσει σοβαρούς κινδύνους για την ίδια την υπηρεσία, καθώς είναι σε θέση να γνωρίζει, ενδεχομένως και να επηρεάζει, πράγματα και καταστάσεις, γεγονός που τον καθιστά πολύ εύκολο στόχο για εκβιασμό ή δωροδοκία.
Η Αστυνομία οφείλει να προστατέψει την ακεραιότητά της και ως εκ τούτου, απομακρύνει αυτά τα άτομα από τις τάξεις της, μέχρι να σταματήσουν να βρίσκονται σε αυτή την ευάλωτη θέση, προσφέροντας τους παράλληλα την κατάλληλη στήριξη.
Ο αστυνομικός στη Λεμεσό που πυροβόλησε τη γυναίκα του, φαίνεται να ήταν ένα τέτοιο άτομο. Και η ηγεσία της Αστυνομίας, ενώ το γνώριζε, είχε μία… φιλική συνάντηση μαζί του. Μία συνάντηση που δεν προστάτεψε ούτε την Αστυνομία, ούτε τον ίδιο, ούτε τους άλλους, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος. Αντιθέτως, προστάτευσε με τις πράξεις της κάτι άλλο, που δεν είναι ξεκάθαρο σε κανέναν αυτή τη στιγμή.
Μια συνάντηση, για την οποία η ηγεσία πρέπει να λογοδοτήσει, καθώς μία γυναίκα χαροπαλεύει από το υπηρεσιακό πιστόλι ενός αστυνομικού που η ηγεσία γνώριζε ότι αντιμετώπιζε σοβαρότατα προβλήματα, αλλά έκρινε ότι έπρεπε να παραμείνει στην ενεργό δράση και να οπλοφορεί.
Ο Βοηθός Αρχηγός φαίνεται να έκρινε ότι «τα μέχρι στιγμής γεγονότα δεν δικαιολογούσαν περαιτέρω ενέργειες», όπως ανέφεραν πληροφορίες που μετέδωσε ο Πολίτης. Δεν κρίθηκε η ανάγκη να αξιολογηθούν οι κίνδυνοι και η ψυχολογική κατάσταση του αστυνομικού. Δεν κρίθηκε ότι τα προβλήματα ως απότοκο του τζόγου ήταν σοβαρά, ώστε να ενεργοποιηθούν διαδικασίες, πρώτα για την δική του ασφάλεια και μετά των υπολοίπων.
Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι μόνο τι έκανε ο αστυνομικός. Αυτό αποτελεί αντικείμενο της διερεύνησης. Το ερώτημα είναι τι έκανε -ή τι δεν έκανε- η ηγεσία της Αστυνομίας, όταν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε έφτασαν μέχρι το ανώτατο επίπεδο της ιεραρχίας.
Όταν προκύπτει πως εν τέλει υπήρχε γνώση και δεν ενεργοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες αξιολόγησης, στήριξης και περιορισμού της πρόσβασής του σε υπηρεσιακό οπλισμό, καθώς η συζήτηση είχε... συμβουλευτικό χαρακτήρα για τον «συνετίσει» (σ.σ αν αυτή ήταν η βάση της συζήτησης αφού διακινούνται και άλλες πληροφορίες ως προς τη συνάντηση) τότε η συζήτηση δεν θα αφορά μόνο τις ευθύνες του δράστη, αλλά και τις ευθύνες της ηγεσίας.
Και αυτό διότι, οι διαδικασίες δεν υπάρχουν για να τηρούνται εκ των υστέρων, όταν η τραγωδία έχει ήδη συμβεί. Υπάρχουν για να την αποτρέπουν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Απαντά η Αστυνομία για την ψυχική υγεία των μελών της μετά τους πυροβολισμούς στο Ζακάκι-«Δεν αφήνει τέτοια ζητήματα στην τύχη τους»
- Δεκαεπτά γυναικοκτονίες μέσα σε πέντε χρόνια στην Κύπρο, δύο απόπειρες το 2026-300 γυναίκες και 347 παιδιά σε χώρους φιλοξενίας θυμάτων βίας
- «Σταματήστε τα σενάρια, η μητέρα μου για πολλά χρόνια ζούσε βία, φόβο και έλεγχο»-Παρέμβαση από τον γαμπρό της 46χρονης που πυροβολήθηκε από αστυνομικό
