Θύελλα αντιδράσεων από τις συντεχνίες των δημόσιων υπαλλήλων, ξέσπασε με αφορμή την προσπάθεια από πλευράς Κυβέρνησης για ρύθμιση των αδειών ασθενείας των δημόσιων υπαλλήλων, αφού ΙΣΟΤΗΤΑ και ΠΑΣΥΔΥ εξέφρασαν την έντονη αγανάκτηση τους και τον προβληματισμό τους για τα στοιχεία από τους αρμοδίους σχετικά με την άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος από τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα.
Από την μία η ΙΣΟΤΗΤΑ καταγγέλλει τσουβάλιασμα χιλιάδων εργαζόμενων και συστηματική προσπάθεια καλλιέργειας αρνητικού κλίματος σε βάρος των αστυνομικών, των Δεσμοφυλάκων και του συνόλου των κρατικών εργαζόμενων, ενώ από την άλλη η ΠΑΣΥΔΥ ξεκαθάρισε ότι το 90% των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα δεν λαμβάνει τις άδειες ασθενείας του.
Συγκεκριμένα, η συντεχνία ΙΣΟΤΗΤΑ σε ανακοίνωσή της ανέφερε πως «με αγανάκτηση και έντονο προβληματισμό παρακολουθήσαμε τόσο τις εξαγγελίες της Διυπουργικής Σύσκεψης της 19ης Ιουνίου 2026 όσο και τον τρόπο με τον οποίο αυτές “σερβιρίστηκαν” στη δημοσιότητα, με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για δήθεν “πάρτι” αναρρωτικών αδειών και να παρουσιάζουν ως δεδομένη και αποδεδειγμένη μια εικόνα μαζικής εξαπάτησης του κράτους. Καταγγέλλουμε απερίφραστα το τσουβάλιασμα χιλιάδων εργαζομένων και τη συστηματική προσπάθεια καλλιέργειας αρνητικού κλίματος σε βάρος των Αστυνομικών, των Δεσμοφυλάκων και του συνόλου των κρατικών εργαζομένων — ανθρώπων που καθημερινά, υπό αντίξοες και συχνά επικίνδυνες συνθήκες, κρατούν όρθιες υπηρεσίες τις οποίες η ίδια η Πολιτεία έχει επί χρόνια υποστελεχώσει και απαξιώσει.
Σημείωσε πως «όσοι μιλούν αφ' υψηλού για “αποκλίσεις” και “στατιστικά” αγνοούν — ή προσποιούνται ότι αγνοούν — τι σημαίνει η καθημερινότητα ενός Δεσμοφύλακα ή ενός Αστυνομικού: βάρδιες που διαλύουν τον οργανισμό και τον ύπνο, μόνιμη έκθεση σε βία, σε τραυματισμούς, σε αυτοκαταστροφικά περιστατικά και σε ανθρώπινο πόνο, διαρκή επαγρύπνηση, χρόνιο άγχος και ψυχική εξουθένωση. Πρόκειται για επαγγέλματα με από τα υψηλότερα ποσοστά επαγγελματικού στρες, μετατραυματικών διαταραχών και σωματικής φθοράς διεθνώς. Σε τέτοιες συνθήκες, τα αυξημένα ποσοστά πραγματικής νοσηρότητας δεν είναι ύποπτα· είναι αναμενόμενα — και είναι, σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα της ίδιας της εργασίας».
Παράλληλα, η συντεχνία επισήμανε πως «βρίσκουμε, επιπλέον, βαθιά προσβλητικό τον τρόπο με τον οποίο διασύρονται πραγματικές παθήσεις. Η αγοραφοβία, οι κρίσεις πανικού, ο ίλιγγος, οι διαταραχές άγχους, τα προβλήματα ακοής δεν είναι “δικαιολογίες” είναι ιατρικά τεκμηριωμένες καταστάσεις, συχνά προκαλούμενες ή επιδεινούμενες από την ίδια την εργασία. Ένας πιλότος με πρόβλημα στα αυτιά δεν "αποφεύγει" να πετάξει — απαγορεύεται ιατρικώς να πετάξει, για λόγους ασφάλειας. Ένα μέλος της Λιμενικής με ίλιγγο δεν μπορεί να υπηρετήσει με ασφάλεια σε σκάφος. Όσοι γελοιοποιούν τον ανθρώπινο πόνο για να δικαιολογήσουν περικοπές, θα έπρεπε να ντρέπονται».
Επιπρόσθετα, τόνισε πως «η αναρρωτική άδεια είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα, ρυθμισμένο μέχρι κεραίας, και ο έλεγχός της δεν χρειάζεται “νέα μέτρα”: τα εργαλεία υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και είναι αυστηρά. Κάθε άδεια χορηγείται με ιατρικό πιστοποιητικό σε καθορισμένο έντυπο· κάθε παράταση περνά από Ιατροσυμβούλιο Κυβερνητικών Ιατρών· η αρμόδια αρχή δικαιούται οποτεδήποτε να καλέσει υπάλληλο σε έκτακτη ιατρική εξέταση· και όπου υπάρχει αμφιβολία για την αντικειμενικότητα πιστοποιητικού, να διεξάγει έρευνα. Όποια συγκεκριμένη υπόθεση εγείρει ερωτήματα ας ελεγχθεί με αυτές ακριβώς τις διαδικασίες, εξατομικευμένα, με στοιχεία και με σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας — όχι με ανακοινώσεις και προδημοσιεύσεις που καταδικάζουν αβασάνιστα ολόκληρα σώματα εργαζομένων. Και αν, όντως, εκδόθηκαν πιστοποιητικά που δεν έπρεπε, το ερώτημα βαραίνει πρωτίστως τους ιατρούς και τα ιατροσυμβούλια του κράτους — όπως παραδέχονται και οι ίδιες οι αρχές, που εκεί εντοπίζουν το πρόβλημα».
Η ΙΣΟΤΗΤΑ σημείωσε πως «η θέση μας είναι μία και ξεκάθαρη: η κατάχρηση, όπου πράγματι υπάρχει και αποδεικνύεται, αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα και με τις υπάρχουσες διαδικασίες — δεν αντιμετωπίζεται με συλλογική τιμωρία και με οριζόντια συρρίκνωση των δικαιωμάτων όλων. Αυτό που χρειάζεται είναι η προστασία των πραγματικά ασθενούντων, όχι η υποβάθμιση των δικαιωμάτων του συνόλου των εργαζομένων».
Την ίδια ώρα υπογράμμισε πως «ως προς δε τη σκέψη να καταβάλλεται μειωμένο ποσοστό των απολαβών κατά τη διάρκεια της ασθένειας, επισημαίνουμε το προφανές: ένα τέτοιο μέτρο δεν αγγίζει κανέναν επιτήδειο· πλήττει κατευθείαν τον εργαζόμενο που δίνει αληθινή μάχη με σοβαρό ή χρόνιο πρόβλημα υγείας — πολλές φορές πρόβλημα που γέννησε η ίδια του η δουλειά. Είναι, ταυτόχρονα, άδικο και αναποτελεσματικό: τιμωρεί το θύμα και αφήνει ανέγγιχτη την όποια πραγματική αιτία».
Περαιτέρω, τόνισε πως «δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που το ζητούμενο μετατοπίζεται από τη στήριξη των εργαζομένων στην περικοπή των δικαιωμάτων τους. Η ίδια μεθόδευση επιχειρήθηκε με το Σχέδιο των περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Χορήγηση Αδειών) Κανονισμών, που προωθήθηκε ερήμην μας με στόχο, μεταξύ άλλων, τη μείωση της ετήσιας άδειας ασθενείας με πλήρεις απολαβές από 42 σε 28 ημέρες — όταν στους συναδέλφους των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζονται έως και 12 μήνες. Η ίδια η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών ζήτησε ομόφωνα την επιστροφή των Κανονισμών για πραγματική διαβούλευση· αίτημα που το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού εξακολουθεί να αγνοεί. Το είδαμε, το καταγγείλαμε και το αντιμετωπίσαμε· θα το αντιμετωπίσουμε ξανά».
Ταυτόχρονα η συντεχνία υπενθύμισε πως «καμία ρύθμιση που μεταβάλλει τους όρους απασχόλησης δεν νομιμοποιείται να αποφασίζεται κεκλεισμένων των θυρών. Το δικαίωμα στην ενημέρωση και τη διαβούλευση μέσω των εκπροσώπων των εργαζομένων κατοχυρώνεται από την Οδηγία 2002/14/ΕΚ και τον Νόμο 78(Ι)/2005, από το άρθρο 27 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, από τη Σύμβαση 151 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (Ν.65/1980) και από το Σύνταγμα (Άρθρο 21) και την ΕΣΔΑ, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο (υπόθεση ΠΑΣΥΝΟ) αναγνώρισε το δικαίωμα κάθε αντιπροσωπευτικής συντεχνίας να ακούγεται και να διαπραγματεύεται. Επιπλέον, οποιαδήποτε περικοπή προσκρούει στην αρχή της μη οπισθοδρόμησης των κοινωνικών δικαιωμάτων (Άρθρο 2(1) του Διεθνούς Συμφώνου για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, Ν.14/69)».
Με βάση όλα τα πιο πάνω, σημείωσε πως «η Παγκύπρια Συντεχνία ΙΣΟΤΗΤΑ — που εκπροσωπεί χιλιάδες κρατικούς εργαζομένους, περιλαμβανομένων, μέσω του Κλάδου Αστυνομικού Σώματος και του Κλάδου Δεσμοφυλάκων — απαιτεί την άμεση παύση κάθε προσπάθειας συλλογικού διασυρμού και τη δημόσια αποκατάσταση όσων υπηρετούν με συνέπεια και ευθύνη. Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν θα ανεχθούμε καμία περικοπή του δικαιώματος — ούτε μείωση απολαβών εις βάρος των ασθενούντων ούτε τροποποίηση του πλαισίου των αναρρωτικών αδειών —. Αντί να στοχοποιεί συλλογικά τους εργαζομένους, ας στελεχώσει επιτέλους η Πολιτεία τις υπηρεσίες, ας οργανωθεί ορθά, ας θωρακίσει και ας διορθώσει τους ελεγκτικούς της μηχανισμούς και ας μεταχειριστεί το προσωπικό της ανθρώπινα».
Καταλήγοντας, ανέφερε ότι, «να αντιμετωπιστεί η όποια κατάχρηση με τις διαδικασίες που ήδη υπάρχουν — όχι να περικοπεί το δικαίωμα και να διασυρθούν οι εργαζόμενοι. Η ΙΣΟΤΗΤΑ θα υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των μελών της και του συνόλου των κρατικών εργαζομένων με κάθε νόμιμο μέσο».
Νωρίτερα, από πλευράς της η ΠΑΣΥΔΥ ανέφερε πως «εξ αφορμής δημοσιευμάτων και τοποθετήσεων μετά τη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή ανάμεσα στους Υπουργούς Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, Υγείας και Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναφορικά με το ζήτημα των αδειών ασθενείας στον δημόσιο τομέα, είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων δεν κάνει χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος. Συγκεκριμένα, στη βάση πραγματικών αριθμητικών δεδομένων, ποσοστό που ξεπερνά το 90% των δημοσίων υπαλλήλων δεν κάνει χρήση του δικαιώματος άδειας ασθενείας».
Παράλληλα επισημαίνει πως «νοείται ότι η λήψη άδειας ασθενείας αποτελεί δικαίωμα του συνόλου των εργαζομένων, τόσο στον δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα, που κατοχυρώνεται από νομοθεσίες και κανονισμούς ακριβώς για να προστατεύονται οι εργαζόμενοι σε περίπτωση που για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα καθίστανται ανίκανοι προς εργασία λόγω ασθένειας».
Τόνισε πως «για την ΠΑΣΥΔΥ αποτελεί πρωταρχικό μέλημα η περιφρούρηση και προστασία των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων και στην προκειμένη περίπτωση ιδιαίτερα για όσους εργαζόμενους εμπίπτουν στην κατηγορία των χρόνιων ασθενών, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπόκεινται στην όποια διάκριση ή δυσμενή μεταχείριση λόγω της ασθένειάς τους».
Επιπρόσθετα, υπογράμμισε πως «στις μεμονωμένες περιπτώσεις, όπου ενδεχομένως να παρατηρείται κατάχρηση ή εκμετάλλευση του δικαιώματος τούτου, θα πρέπει να ενεργοποιούνται τα κατάλληλα μέτρα για την καταστολή του φαινομένου. Οι κανονισμοί που διέπουν τη χορήγηση αδειών στη Δημόσια Υπηρεσία συμπεριλαμβανομένου και των αδειών ασθενείας εμπεριέχουν τις απαραίτητες πρόνοιες και ασφαλιστικές δικλείδες. Η εφαρμογή τους διασφαλίζει την αποτελεσματική αντιμετώπιση των μεμονωμένων περιπτώσεων, όπου παρατηρείται ότι συνάδελφοι χωρίς επαρκή αιτιολόγηση κάνουν κατά κόρον χρήση του εν λόγω δικαιώματος».
Καταλήγοντας, σημείωσε πως «η ΠΑΣΥΔΥ δηλώνει την ετοιμότητά της για συνεργασία με την επίσημη πλευρά για αντιμετώπιση των ελάχιστων εκείνων περιπτώσεων που αποδεδειγμένα γίνεται κατάχρηση του εν λόγω δικαιώματος. Την ίδια στιγμή ξεκαθαρίζει ότι δεν θα ανεχθεί την όποια φαλκίδευση ενός κατοχυρωμένου και θεσμοθετημένου εργασιακού δικαιώματος για το σύνολο των εργαζομένων».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Στην αντεπίθεση η ΠΑΣΥΔΥ για τις άδειες ασθενείας των δημόσιων υπαλλήλων-«Πάνω από το 90% δεν κάνει χρήση του δικαιώματος του»
