Ζώντας με τον σύζυγό μου και τα δύο μας παιδιά σ’ ένα διαμέρισμα 100 τετραγωνικών μέτρων με δύο υπνοδωμάτια, έχουμε μάθει πια πως κάθε γωνιά στο σπίτι μας έχει αξία. Άλλωστε, και να θέλουμε να το ξεχάσουμε, το OCD μου δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια για τη λεγόμενη κατά τ’ άλλα... δημιουργική ακαταστασία.
Και όπως πολύ καλά γνωρίζετε, όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, τόσο αυξάνονται και τα πράγματα που χρειάζεται να χωρέσουν στην καθημερινότητά μας. Βιβλία, παιχνίδια, σχολικές τσάντες, ηλεκτρονικές συσκευές, επιτραπέζια παιχνίδια και φυσικά όλα εκείνα τα αντικείμενα -μικρά και μεγάλα- που εμφανίζονται σχεδόν μαγικά σε κάθε οικογένεια και όσο αχρείαστα κι αν κρίνονται, είναι εκεί σε κάθε μα κάθε σημείο του σπιτιού να φωνάζουν «είμαι κι εγώ εδώ!».
Το σαλόνι δε, είναι ίσως ο χώρος που χρησιμοποιούμε περισσότερο. Εκεί κάνουμε την είσοδο και την έξοδό μας. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές την ημέρα κάνω αυτή τη διαδρομή. Εκεί λοιπόν στο σαλόνι μπαινοβγαίνουμε εμείς, οι άνθρωποι της ζωής μας και ό,τι κουβαλάμε καθημερινά. Οπότε, λογικό είναι να αποτελεί και τον χώρο που συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη ακαταστασία, αν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες λύσεις αποθήκευσης.
Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποιήσαμε μαζί με τον σύζυγό μου, όταν μετακομίσαμε εκεί και άρχισαν να μεγαλώνουν και τα παιδιά. Ότι δηλαδή, εκείνο το οποίο μπορεί να αποδειχθεί πραγματικά σωτήριο για μια οικογένεια σαν τη δική μας, δεν είναι απαραίτητα τα περισσότερα τετραγωνικά, αλλά οι πιο έξυπνες επιλογές μέσα στον υφιστάμενο χώρο που έχουμε στη διάθεσή μας.
Έτσι, αφού πήγαμε την βόλτα μας στην ΙΚΕΑ, ξεκινήσαμε να προσεγγίζουμε διαφορετικά το κεφάλαιο έπιπλα σαλονιού. Πέρα από την αισθητική, στην οποία πάντοτε δίνω πρέπουσα σημασία, έπρεπε να κάνουμε επιλογές που να εξυπηρετούν και τις πραγματικές ανάγκες της καθημερινότητάς μας. Για παράδειγμα, το έπιπλο τηλεόρασης έπαψε να αποτελεί απλώς τη βάση πάνω στην οποία τοποθετείται η πολλών ιντσών Smart TV μας. Τουναντίον. Έγινε ένας πρακτικός χώρος όπου βρήκαν τη θέση τους κονσόλες, τηλεχειριστήρια, καλώδια, φορτιστές και όλα εκείνα τα μικροπράγματα που διαφορετικά θα κατέληγαν σκορπισμένα σε τραπεζάκια, γωνίες και οπουδήποτε αλλού.
Στην πορεία, ανακαλύψαμε ακόμη, ότι οι συνθέσεις τηλεόρασης μπορούν να προσφέρουν ακόμη περισσότερα. Διότι δεν πρόκειται απλώς για ένα έπιπλο, αλλά για μια ολοκληρωμένη λύση οργάνωσης που αξιοποιεί ολόκληρο τον τοίχο του σαλονιού. Με τη βοήθεια της ΙΚΕΑ, κάναμε συνδυασμούς από ντουλάπια, συρτάρια, ράφια και στοιχεία βιβλιοθήκης, ώστε να δημιουργείται ένας χώρος που φιλοξενεί τα πάντα, βιβλία, κορνίζες, διακοσμητικά αντικείμενα, τα αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών και όλα εκείνα τα μικρά αντικείμενα που συνήθως δεν ξέρεις πού να βάλεις. Κάποια παραμένουν ορατά και συμβάλλουν στη διακόσμηση του χώρου, ενώ άλλα κρύβονται διακριτικά πίσω από ντουλαπάκια ή μέσα σε συρτάρια, χαρίζοντας στο σαλόνι μια αίσθηση τάξης και αρμονίας. Έτσι, κάναμε τον κατάλληλο για εμάς συνδυασμό που εξυπηρετεί και τις ανάγκες αποθήκευσής μας, αλλά δένει αρμονικά και με τη συνολική αισθητική του σαλονιού μας, το οποίο κινείται σε πιο minimal, μοντέρνες γραμμές με γήινες αποχρώσεις, καθαρές επιφάνειες και μια διακριτική ισορροπία ανάμεσα στο λευκό, το μπεζ και τις πιο ζεστές ξύλινες υφές που κάνουν τον χώρο να δείχνει φωτεινός αλλά ταυτόχρονα ζεστός και φιλόξενος.
Και βέβαια θα μου πείτε, σε ένα σπίτι με παιδιά, ποτέ δεν είναι αρκετοί οι αποθηκευτικοί χώροι. Γι' αυτό και οι μπουφέδες, αποδείχθηκαν από τις πιο χρήσιμες προσθήκες στο σαλόνι μας. Μέσα τους βρίσκουν θέση τα πιάτα του… καλού σερβίτσιου, τα μαχαιροπήρουνα της μαμάς μαζί με τόσα άλλα πράγματα που δεν θέλουμε να είναι εκτεθειμένα και τα οποία υπάρχουν σε κάθε νοικοκυριό. Το καλύτερο όμως είναι ότι όλα βρίσκονται εκεί που πρέπει όταν τα χρειαστούμε, χωρίς να χρειάζεται σε κάθε τι που αναζητούμε να παίζουμε το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού σε ολόκληρο το σπίτι.
Φυσικά, η οργάνωση δεν σταματά εκεί. Βιβλιοθήκες, ραφιέρες, καλάθια, κουτιά και μικρά ντουλάπια παίζουν κι αυτά τον δικό τους σημαντικό ρόλο. Έχω καταλάβει ότι όταν κάθε αντικείμενο έχει τη δική του θέση, ακόμη και η καθημερινή τακτοποίηση γίνεται πολύ πιο εύκολη υπόθεση. Και πιστέψτε με, όταν επιστρέφουν δύο παιδιά από το σχολείο γεμάτα ενέργεια, αυτό είναι κάτι που εκτιμάς ιδιαίτερα.
Σήμερα, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το μεγαλύτερο μυστικό δεν είναι να έχεις λιγότερα πράγματα και μεγαλύτερους χώρους, χωρίς ασφαλώς να τα υποτιμώ και αυτά. Το θέμα είναι να έχεις τις κατάλληλες λύσεις για να τα οργανώσεις. Τα σωστά έπιπλα αποθήκευσης μπορούν να μεταμορφώσουν έναν χώρο, να τον κάνουν πιο λειτουργικό και να χαρίσουν κάτι πολύτιμο που έχει να κάνει με την αίσθηση ότι το σπίτι είναι εκεί για να σε εξυπηρετεί και όχι αντίστροφα.
Και κάπως έτσι, σε αυτά τα 100 τετραγωνικά μέτρα που κάποτε μας φαίνονταν οριακά, καταφέραμε να δημιουργήσουμε έναν χώρο μέσα στον οποίο όλα και όλοι ...οι καλοί χωράνε. Φτάνει το κάθε τι να βρίσκεται τακτοποιημένο στον χώρο του κι εμείς αναπαυτικά στον καναπέ μας όταν έρχεται επιτέλους εκείνη η ευλογημένη ώρα της ημέρας!
