«Το πιο σημαντικό απ’ όλα για εμάς, είναι ότι ο ρυθμιστικός ρόλος του ΔΗΚΟ παραμένει και έχει ενισχυθεί. Οι δικές μας αποφάσεις θα καθορίσουν τις πολιτικές εξελίξεις τα επόμενα χρόνια».
Με αυτά τα λόγια, ως η πεμπτουσία της αποτίμησής του για τις βουλευτικές εκλογές, επέλεξε και έκλεισε την ομιλία του ενώπιον της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ ο πρόεδρος του κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος, την περασμένη Τρίτη.
Ήταν η συγκεκριμένη αναφορά μια σαφής και καθ’ όλα συμβατή προς την νέα πολιτική πραγματικότητα τοποθέτηση, καθότι όντως το ΔΗΚΟ εκ του αποτελέσματος της 24ης Μαΐου διατήρησε τον ρυθμιστικό του ρόλο και συνάμα την δυνατότητά του να καθορίζει με τις αποφάσεις του τις εξελίξεις. Τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής.
Στην επόμενη μέρα των βουλευτικών εκλογών για το ΔΗΚΟ, και με το κόμμα να βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία ανασκόπησης και ενδοσκόπησης, τα μέτωπα που έχει μπροστά του να διαχειριστεί δεν περιορίζονται στο ούτως ή άλλως ζητούμενο της αποτελεσματικής ενάσκησης του κοινοβουλευτικού του ρόλου και στην όποια εσωτερική ανασύνταξη σκοπεύει να επιχειρήσει, αλλά επεκτείνεται και σε ζητήματα που άπτονται των σχέσεων του, τόσο με άλλες πολιτικές δυνάμεις όσο βεβαίως και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη με φόντο φυσικά τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.
Στο πλαίσιο αυτό, αφενός ως το μεγαλύτερο και πλέον μοναδικό κόμμα του κέντρου στη Βουλή, διακηρυγμένη είναι η βούληση και συνάμα διαφαινόμενη επιδίωξη του ΔΗΚΟ να αξιοποιήσει το μομεντούμ και να αναδείξει την ενδυναμωμένη ηγετική θέση που έτσι κι’ αλλιώς κατείχε στον ενδιάμεσο χώρο, διά της πρωτοβουλίας πρωτίστως που ο πρόεδρός του έχει προαναγγείλει για συνεργασία και ει δυνατό συνένωση με τις υπόλοιπες δυνάμεις του χώρου (σ.σ. ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ, αλλά και Οικολόγους), μη αποκλειομένης και της συνένωσης.
Πρόκειται ωστόσο για ένα εγχείρημα την δυσκολία και πολυπλοκότητα του οποίου στο ΔΗΚΟ αναγνωρίζουν, εξ ου και η επεξεργασία σεναρίων τα οποία ετοιμάζονται να προτείνουν και από το κάδρο των οποίων δεν βγάζουν, τουλάχιστον ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ακόμη και την δημιουργία νέου σχήματος, ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των υπολοίπων κομμάτων που βλέπουν - η αλήθεια είναι - στην συγκεκριμένη πρωτοβουλία του ΔΗΚΟ προσπάθεια απορρόφησης και όχι συνεργασίας στη βάση της ισονομίας.
Το μέγιστο βεβαίως και εκείνο που στο παρασκήνιο ήδη συζητείται εντόνως, αφορά στο τι θα πράξει το ΔΗΚΟ στις προεδρικές του 2028, όπου ο ρόλος του του κόμματος προδιαγράφεται ως όχι απλώς ρυθμιστικός, αλλά ως κάτι περισσότερο από καθοριστικός.
Με τα υπάρχοντα δεδομένα, και τουλάχιστον όπως επισήμως δηλώνεται, η συνέχιση της συνεργασίας με τον Νίκο Χριστοδουλίδη αποτελεί την επιλογή εκείνη που επί του παρόντος φαίνεται να βαραίνει κατά πολύ στην ζυγαριά των πιθανοτήτων.
Με τις συνεχείς όμως επισημάνσεις από πλευράς ηγεσίας του κόμματος ότι οι οριστικές αποφάσεις θα ληφθούν στα συλλογικά όργανα εν καιρώ τω δέοντι, να έχουν την δική τους αξία και να μην συνίστανται στην τυπική απάντηση που είθισται να δίνεται όταν σε χρονική συγκυρία όπως η παρούσα, τίθενται τέτοιου είδους δημοσιογραφικά ερωτήματα.
Εξερχόμενος προ ημερών του Προεδρικού, όπου ο Νικόλας Παπαδόπουλος είχε κατ’ ίδιαν συνάντηση με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ ουσιαστικά επιχείρησε διά των δηλώσεων στις οποίες προέβη να σβήσει κάθε πιθανή σκιά πάνω από τις σχέσεις τους, στέλνοντας εμφαντικά το μήνυμα πως το κόμμα του είναι και παραμένει στην Κυβέρνηση, χωρίς να τίθεται οποιοδήποτε άλλο, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, θέμα.
Πολύ λίγες μέρες αργότερα, την περασμένη Τρίτη ενώπιον της Κεντρικής Επιτροπής, ο Νικόλας Παπαδόπουλος, δεν απέκρυψε πως κατά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, του μετέφερε εκείνο το οποίο και δημοσίως πολλάκις ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, καθώς και άλλα ηγετικά στελέχη του κόμματος, έχουν αναφέρει.
Ότι διαπίστωσή τους αποτελεί πως υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης της συνεργασίας με την Κυβέρνηση, και με τον Νικόλα Παπαδόπουλο να επισημαίνει συναφώς στην Κεντρική Επιτροπή πως το ΔΗΚΟ δεν είναι ικανοποιημένο από τον τρόπο που λειτουργεί μέχρι σήμερα και να διαμηνύει με νόημα πως στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας εναπόκειται να την βελτιώσει.
Στο πλαίσιο αυτό μάλιστα, ο πρόεδρος του κόμματος έθεσε στο τραπέζι συγκεκριμένα ζητήματα που προκαλούν δυσφορία στο ΔΗΚΟ, με σημαντικά προβλήματα να παραμένουν - κατά την ανάγνωση του κόμματος - ανεπίλυτα ένεκα μη λήψης αποφάσεων από την Κυβέρνηση.
Κόστος ρεύματος, στεγαστικό, συνταξιοδοτικό και τα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των ΕΟΑ, είναι κάποια από τα ζητήματα που στο ΔΗΚΟ βλέπουν να παρατηρείται στασιμότητα, την ίδια ώρα που διαπιστώνουν καθυστερήσεις στην υλοποίηση έργων υποδομής όπως το τερματικό στο Βασιλικό, η μαρίνα και το λιμάνι της Λάρνακας, καθώς και ο δρόμος Πάφου-Πόλεως Χρυσοχούς.
Και τούτα, την ίδια ώρα που λάθη της Κυβέρνησης, όπως ως τέτοια κατονομάστηκαν από τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ ζητήματα όπως ο αφθώδης πυρετός, οι πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού στην ορεινή Λεμεσό και το Videogate, επέφεραν, κατά την αποτίμηση που γίνεται για το εκλογικό αποτέλεσμα της 24ης Μαίου, κόστος και φθορά στο κόμμα.
Όπως απ’ όλα τα πιο πάνω εύκολα γίνεται αντιληπτό, μπορεί για αρκετούς η επιλογή του κόμματος για τις επόμενες προεδρικές εκλογές να θεωρείται μονής κατεύθυνσης και να ακούει στο όνομα Νίκος Χριστοδουλίδης, ωστόσο, για κάποιους άλλους, τίποτα επί του παρόντος δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο.
Πολλά θα εξαρτηθούν, όπως ΔΗΚΟϊκές πηγές υποδεικνύουν, από τον βαθμό στον οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ανταποκριθεί κατά τους επόμενους μήνες στα ζητήματα που το ΔΗΚΟ, ως το μοναδικό κοινοβουλευτικό κόμμα στη Κυβέρνηση και ως το μοναδικό κυβερνών κόμμα στη Βουλή, θα ανταποκριθεί στα διάφορα ζητήματα που εγείρει.
Με τον επικείμενο ανασχηματισμό, όσο κι’ αν κάτι τέτοιο δεν γίνεται παραδεκτό, να είναι ένα τεστ, το αποτέλεσμα του οποίου σαφώς και θα προσμετρηθεί στο πλαίσιο της συζήτησης που θα αναπτυχθεί το επόμενο διάστημα με μεγαλύτερη ένταση ως προς το κατά πόσο το ΔΗΚΟ θα πρέπει να παραμείνει ή όχι δεμένο στο άρμα του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Οι γέφυρες που στήθηκαν με την Πινδάρου
Για το ΔΗΚΟ άλλωστε, σύμφωνα με τις ίδιες ΔΗΚΟϊκές πηγές, η προοπτική εξέλιξης της κοινοβουλευτικής συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ δεν είναι μια πιθανότητα που αφήνεται να νοηθεί ως μορφή άσκησης πίεσης στο Προεδρικό, αλλά ως μια επί του παρόντος πρώιμη ίσως σκέψη που αντανακλάται όμως ήδη ως έστω και μια μικρή τάση στο κόμμα.
Οι γέφυρες που στήθηκαν με την Πινδάρου, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, όπως μας υποδείχθηκε, θα μπορούσαν να αποδειχθούν στην εξέλιξη των πραγμάτων πολύ πιο ισχυρές απ’ όσο ενδεχομένως σήμερα φαντάζουν, με κάτι που σχολιάστηκε τις τελευταίες ημέρες συναφώς να είναι η αντίδραση του ΔΗΚΟ στο πόρισμα που προ ημερών δημοσιοποιήθηκε για το «Κράτος Μαφία».
Για ένα θέμα για το οποίο το ΔΗΚΟ πριν από μερικά χρόνια έφθασε μέχρι και στο σημείο να μην ψηφίσει τον κρατικό προϋπολογισμό, χαρακτηρίζοντας την Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ ως την πιο διεφθαρμένη που πέρασε ποτέ από την χωρά, θα ανέμενε κανείς από ΔΗΚΟ να βρίσκεται σήμερα κάπου στα… κάγκελα.
Αντιθέτως, με μια αντίδραση σαφώς «ήπια» και «μετρημένη», φάνηκε το ΔΗΚΟ να μην θέλει σε καμία περίπτωση να γκρεμίσει τις γέφυρες ούτε και να συμπεριφερθεί με ένα τρόπο που πολύ να πιθανόν να το έφερνε σε τροχιά ρήξης και αντιπαράθεσης με την Πινδάρου.
Οι βασικές κατευθύνσεις προς τις οποίες θα κινηθεί
Οργανωτική αναδόμηση και ανανέωση, απόδοση μεγαλύτερης έμφασης στην επικοινωνία με την βάση και στα προβλήματα της κοινωνίας, αλλά και αναθεώρηση προσέγγισης έναντι των στελεχών και των ψηφοφόρων του κόμματος, υπό το πρίσμα της παραδοχής πως δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένοι για το κόμμα, αποτελούν βασικές κατευθύνσεις προς τις οποίες το ΔΗΚΟ θα κινηθεί στο απώτερο μέλλον, θέλοντας να περάσει σε μια νέα εποχή όπου διά της αύξησης της εκλογικής του δύναμης, η δυνατότητά του να κάνει παιχνίδι και οι αποφάσεις του να καθορίσουν πράγματι τις πολιτικές εξελίξεις τα επόμενα χρόνια να γίνει ακόμη μεγαλύτερη.
Συμπεριλαμβανομένων βεβαίως και αυτών που θα ληφθούν με ορίζοντα το… 2028.
