Στα βαθιά, και στην βάση πλέον των πραγματικών δεδομένων που διαμόρφωσε η εκλογική αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής, εισέρχονται από σήμερα τα κόμματα όσον αφορά τις προσπάθειες που θα καταβάλουν για σύναψη συμμαχιών με στόχο την εκλογή Προέδρου της Βουλής στις 4 του Ιούνη και με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η αλήθεια είναι, τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Κοινό μυστικό αποτελεί πως οι παρασκηνιακές συζητήσεις και επαφές, ή τουλάχιστον οι υπό την μορφή βολιδοσκόπησης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων προσεγγίσεις ξεκίνησαν από πολύ προηγουμένως, με φόντο τότε την προ των εκλογών προδιαγραφόμενη επαναχάραξη του κομματικού χάρτη και την δημιουργία νέων ισορροπιών και συσχετισμών δυνάμεων στην νέα Βουλή.
Η πραγματικότητα είναι πως η κάλπη της περασμένης Κυριακής, ναι μεν ανακάτεψε ξανά την τράπουλα αφαιρώντας παίχτες και τοποθετώντας άλλους στην κομματική σκακιέρα, ωστόσο, το αποτέλεσμα που επεφύλαξε δεν ήταν τέτοιο που να ανατρέπει στο βαθμό που οι πλείστοι ανέμεναν τα δεδομένα από άποψης δυναμικής των συνιστωσών του πολιτικού οικοσυστήματος της χώρας.
Και τούτο, μολονότι τρία κόμματα - δύο εκ των οποίων με μακρά ιστορία και παρουσία στα πολιτικά δρώμενα του τόπου (σ.σ. ΕΔΕΚ, Οικολόγοι, ΔΗΠΑ) - βρίσκονται πλέον εκτός Κοινοβουλίου, τα δύο νεοφανή κόμματα που πέρασαν το βράδυ της περασμένης Κυριακής το κατώφλι της Βουλής (σ.σ. ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία) δεν κατάφεραν να το πετύχουν με την φόρα και με την δυναμική που οι δημοσκοπήσεις προδιέθεταν.
Την ίδια ώρα από την άλλη, τα τρία εκ των παραδοσιακών κομμάτων, ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ, συν το ΕΛΑΜ που μπορεί πλέον με την σειρά του να συγκαταλέγεται εν πολλοίς στην εν λόγω κατηγορία πολιτικών σχηματισμών, έχουν το κάθε ένα το δικαίωμα και τους δικούς του λόγους να πανηγυρίζει ως εκ των νικητών των εκλογών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τεράστια επιτυχία για ΔΗΣΥ, ανέβηκε το ΑΚΕΛ, τρίτη δύναμη το ΕΛΑΜ, άντεξε το ΔΗΚΟ-Οι έδρες και οι νέοι συσχετισμοί δυνάμεων στην Βουλή
Υπενθυμίζεται πως από την εκλογική αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής προέκυψε εξακομματική Βουλή, με τις έδρες να καταλήγουν και να κατανέμονται ως εξής: ΔΗΣΥ 17, ΑΚΕΛ 15, ΕΛΑΜ 8, ΔΗΚΟ 8, ΑΛΜΑ 4 και Άμεση Δημοκρατία 4.
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις διεργασίες που, όπως έχει προαναφερθεί, έχουν ήδη ξεκινήσει και πρόκειται να ενταθούν στις επόμενες μέρες, προκειμένου να διαμορφωθούν οι συμμαχίες εκείνες οι οποίες- σε πρώτη φάση - θα οδηγήσουν στην ανάδειξη Προέδρου της Βουλής.
Σημειώνεται πως βάσει του νέου τρόπου εκλογής, προβλέπεται διαδικασία το μάξιμουμ δύο γύρων ψηφοφορίας, με την ανάδειξη Προέδρου του Σώματος να επιτυγχάνεται από τον πρώτο γύρο αν κάποιος υποψήφιος εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (σ.σ. 29 ψήφους), ενώ σε διαφορετική περίπτωση στον δεύτερο με απλή πλειοψηφία.
Μολονότι στο διάστημα που προηγήθηκε των βουλευτικών εκλογών, το όλο κλίμα και η πολιτική ατμόσφαιρα καθιστούσε περίπου βέβαιες τις συμμαχίες της επόμενης μέρας, δεδομένου πως ήταν σε μεγάλο βαθμό ξεκάθαρο ποιες πολιτικές δυνάμεις θα αποτελούσαν την σύνθεση της νέας Βουλής, σήμερα – όπως διαφαίνεται – τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται βέβαιο και τα πάντα δείχνουν να ξεκινούν περίπου από μηδενική βάση.
Το σενάριο που φάνταζε ως δεδομένο…
Το σενάριο εκείνο που μέχρι και το βράδυ των εκλογών φάνταζε ως το πλέον πιθανόν, σε σημείο που να θεωρείται μάλιστα από πολλούς σχεδόν κλειδωμένο, ήταν αυτό που ήθελε ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, ίσως με προστιθέμενη αξία στην όλη εξίσωσή τους και το ΕΛΑΜ, να συνεργάζονται και να επιχειρούν από κοινού να εκλέξουν τον δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξιωματούχο.
Μια τέτοια συμμαχία μάλιστα, βάσει των εδρών που τα τρία κόμματα τελικά εξασφάλισαν, θα μπορούσε να βγάλει Πρόεδρο της Βουλής άνετα από την πρώτη ψηφοφορία, μιας και το συνολικό άθροισμα των εδρών τους, δίνει ως αποτέλεσμα «33» βουλευτές.
Την ίδια ώρα, στην… χειρότερη εκδοχή του συγκεκριμένου σεναρίου, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα μπορούσαν να εκλέξουν Πρόεδρο της Βουλής στην δεύτερη ψηφοφορία ακόμη και αν ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία πορεύονταν μαζί, με την αποχή του ΕΛΑΜ. Και τούτο, καθότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ διατηρούν μαζί 25 έδρες, ενώ μαζί ΑΚΕΛ, ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία 23 έδρες.
Οι προεδρικές που περιπλέκουν τα πράγματα
Παρ’ όλα αυτά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο ενδεχομένως να φάνταζαν, αφού στο όλο παζλ φαίνεται να υπεισέρχεται για τα καλά ο παράγοντας προεδρικές εκλογές του 2028 και δη το πώς μια συνεργασία ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ για την εκλογή Προέδρου της Βουλής θα μπορούσε να συνδυαστεί από τώρα με μια έστω και άτυπη συμφωνία για το 2028.
Δηλαδή, αν για παράδειγμα συμφωνηθεί η Προεδρία της Βουλής να δοθεί από πλευράς ΔΗΣΥ στο ΔΗΚΟ, πόσο έτοιμο θα ήταν το δεύτερο και κάτω από ποιους όρους και προϋποθέσεις να δεσμευθεί από τώρα για σύμπλευση με τον ΔΗΣΥ το 2028 με ένα Συναγερμικό ως υποψήφιο;
Και πώς θα μπορούσε να τροχοδρομηθεί κάτι τέτοιο δεδομένης της συμμετοχής του ΔΗΚΟ σήμερα σε μια Κυβέρνηση έναντι της οποίας- τουλάχιστον θεωρητικά-ο ΔΗΣΥ αποτελεί αντιπολίτευση;
Είναι πρόθυμο και θα ήθελε το ΔΗΚΟ να εξέλθει κάποια στιγμή της Κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη, και αν για χάρη συζήτησης η απάντηση είναι ναι, πώς θα αιτιολογούσε μια τέτοια απόφαση, από την στιγμή μάλιστα που το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών για το κόμμα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι;
Κατ’ ανάλογο τρόπο από την άλλη, αν το ΔΗΚΟ παραχωρούσε την Προεδρία της Βουλής στον ΔΗΣΥ, πόσο έτοιμη θα ήταν η Πινδάρου να δεσμευθεί σε στήριξη ΔΗΚΟϊκού υποψήφιου το 2028, ακόμη και αν το ΔΗΚΟ αποσυνδεόταν από τον Νίκο Χριστοδουλίδη;
Ή έστω ακόμη και στο σενάριο στήριξης μιας μη κομματικής, αλλά τοποθετούμενης στον χώρο της ευρύτερης κεντροδεξιάς προσωπικότητας, σε ποιο βαθμό θα μπορούσε η ηγεσία του ΔΗΣΥ να πείσει φωνές εντός του κόμματος που θεωρούν μονόδρομο την κάθοδο της παράταξης στις προεδρικές με Συναγερμικό υποψήφιο να αποδεχθούν οτιδήποτε διαφορετικό από κάτι τέτοιο;
Είναι όλα τα πιο πάνω ερωτήματα που τίθενται και απασχολούν, τόσο Συναγερμικά όσο και ΔΗΚΟίκά στελέχη, τα οποία χωρίς να προεξοφλούν φυσικά ως αδύνατη μια πιθανή συνεργασία ανάμεσα στα κόμματά τους, εκφράζουν τους προβληματισμούς τους όσον αφορά το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορούσε να οικοδομηθεί και πρακτικά να λειτουργήσει επί του εδάφους.
Θέλει να είναι υποψήφια η Αννίτα
Η χθεσινή μέρα πάντως, όπως έγραψε ο REPORTER, ήρθε να μετατρέψει το μέχρι πρότινος φιλολογικό ενδιαφέρον της πρόεδρου του ΔΗΣΥ Αννίτας Δημητρίου για δεύτερη θητεία στην Προεδρία της Βουλής σε χειροπιαστό, με την ίδια να ενημερώνει την υπόλοιπη ηγετικά πυραμίδα του κόμματος πως θα ήθελε να είναι τελικά υποψήφια και με τον ΔΗΣΥ, στο πλαίσιο αυτό, να ετοιμάζεται να θέσει επισήμως στο τραπέζι των συζητήσεων, είτε με το ΔΗΚΟ είτε με οποιοδήποτε άλλο κόμμα, το όνομα της προέδρου του.
Σημειώνεται, πάντως συναφώς, πως η πρόεδρος του ΔΗΣΥ έχει προ πολλού τεθεί εκτός κάδρου των επιλογών του ΕΛΑΜ, το οποίο όμως δεν προ-αποκλείει μια πιθανή στήριξη, έστω και στον δεύτερο γύρο, άλλου προερχόμενου από τον Συναγερμό υποψήφιο.
Κλείνει το μάτι στο ΑΚΕΛ ο Οδυσσέας
Την πιθανότητα συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ για εκλογή Προέδρου της Βουλής έχει αποκλείσει φυσικά το ΑΚΕΛ, όπως βεβαίως – για διαφορετικούς λόγους – το ΑΚΕΛ αποκλείει εκ προοιμίου κάτι τέτοιο και σε ό,τι αφορά το ΕΛΑΜ.
Αντιθέτως, το ΑΚΕΛ δεν θα έλεγε όχι και θα επιδιώξει να ανοίξει προς διερεύνηση του εδάφους μιας τέτοιας προοπτικής, δίαυλο επικοινωνίας με το ΔΗΚΟ, δεχόμενο την ίδια ώρα το έντονο φλερτ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και του ΑΛΜΑ.
Ο κ. Μιχαηλίδης, επανάλαβε χθες πως ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Βουλής, αλλά και ότι το κόμμα του δεν πρόκειται να παρέχει στήριξη σε υποψήφιο που να προέρχεται από το… τρίγωνο ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ.
Στόχο του Οδυσσέα Μιχαηλίδη αποτελούν ως γνωστό οι προεδρικές εκλογές του 2028, εξ ου και με περισσή ευχαρίστηση θα στήριζε το κόμμα του υποψήφιο του ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Βουλής, αν ήταν έτσι να εξασφαλίσει την στήριξη του κόμματος της Αριστεράς προς την δική του υποψηφιότητα το 2028.
Το ζήτημα για τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, είναι πως το κόμμα που ίδρυσε ως όχημα για να τον μεταφέρει στην κούρσα των προεδρικών εκλογών, δεν εισήλθε τελικά στην Βουλή με την επιρροή που όλοι στο ΑΛΜΑ και πολύ περισσότερο ο ίδιος προσωπικά θα ήθελε, σε μια εξέλιξη που αφενός μειώνει την διαπραγματευτική του ισχύ – εν προκειμένω έναντι του ΑΚΕΛ -, ενώ αφετέρου θα μπορούσε και να ερμηνευθεί ως η έναρξη μιας σταδιακής αποκαθήλωσης και απομυθοποίησής του από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.
Αναφορικά με την Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου, ο ίδιος δήλωσε μόλις χθες πως το κόμμα του δεν αποκλείει τον διάλογο με καμία πολιτική δύναμη, για να διαμηνύσει προς πάσα κατεύθυνση με νόημα πως ο ρόλος της Άμεσης Δημοκρατίας στις διεργασίες και την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής θα είναι ρυθμιστικός.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
