Με συγκρατημένη αισιοδοξία, καθότι ο κόσμος δεν χρειάζεται άλλες διακηρύξεις αλλά την εφαρμογή και υλοποίηση τους, προσεγγίζει το Σύμφωνο για το Μέλλον ο επικεφαλής της κυπριακής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, βουλευτής, Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος σημείωσε ότι η στάση του αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, μιας χώρας που βιώνει την τουρκική κατοχή και τη διαίρεση για περισσότερο από μισό αιώνα.
Μιλώντας κατά τις εργασίες της Κοινοβουλευτικής Ακρόασης 2026, στη Νέα Υόρκη και συγκεκριμένα σε συζήτηση με θέμα «Μετατροπή παγκόσμιων δεσμεύσεων σε εθνικές πραγματικότητες», ο κ. Νεοφύτου χαιρέτησε το γεγονός πως το Σύμφωνο για το Μέλλον "εδράζεται σε βασικούς πυλώνες του ΟΗΕ, ήτοι την ενίσχυση της ειρήνης μέσω πρακτικών και αξιόπιστων μέτρων ασφάλειας, την προώθηση της ανάπτυξης με δημοσιονομική πειθαρχία και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη βάση κοινών αρχών και της καθολικότητας του διεθνούς δικαίου".
Ωστόσο, ανέφερε ότι η εφαρμογή του συμφώνου προϋποθέτει την άσκηση αποτελεσματικού κοινοβουλευτικού ελέγχου, τόσο μέσω της έγκρισης του κρατικού προϋπολογισμού, ώστε να χρηματοδοτείται πραγματικά η ανθεκτικότητα της οικονομίας έναντι οικονομικών κλυδωνισμών ή εδαφικών απειλών, όσο και μέσω της θέσπισης νομοθεσίας για την προστασία των νέων σε ένα ταχέως εξελισσόμενο ψηφιακό περιβάλλον.
Περαιτέρω, ο κ. Νεοφύτου επισήμανε ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να δώσουν προτεραιότητα στην εφαρμογή του Συμφώνου για το Μέλλον μέσω στοχευμένων και αποτελεσματικών νομοσχεδίων για βιώσιμη χρηματοδότηση, συνεργασίες ασφάλειας και ψηφιακής προστασίας.
Προς αυτή την κατεύθυνση, είπε ότι, τα κοινοβούλια έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο να διαδραματίσουν, απαιτώντας μετρήσιμα αποτελέσματα σε ό,τι αφορά τη μετατροπή διεθνών στόχων σε εθνικές προτεραιότητες, όπως η ασφάλεια των συνόρων και η οικονομική σταθερότητα, ενώ παράλληλα μπορούν να προωθήσουν την καινοτομία που υπηρετεί ουσιαστικά τους πολίτες και κυρίως τους νέους.
Καταλήγοντας, ο κ. Νεοφύτου ανέφερε ότι η ιστορία έχει αποδείξει πως οι φιλόδοξες διεθνείς δεσμεύσεις για την ειρήνη, την ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτυγχάνουν χωρίς ισχυρή εθνική βούληση και ότι, η λειτουργία και πρόοδος του πολυμερούς συστήματος πηγάζει πρωτίστως από την ικανότητα των κρατών να ανταποκρίνονται με επάρκεια στις ανάγκες των πολιτών τους.
Πηγή: ΚΥΠΕ
