Μια σημαντική επιστημονική επιτυχία με διεθνή αντίκτυπο καταγράφει το Τμήμα Γενετικής, Θεραπευτικής και Υπερδομικής Παθολογίας του Καρκίνου, του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ), υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Δρ Φώτιου Μπεκρή.
Σε ανακοίνωσή του, το ΙΝΓΚ αναφέρει ότι πρόσφατες μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Journal of Controlled Release ανοίγουν νέους ορίζοντες στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε επιθετικές και ανθεκτικές μορφές καρκίνου, όπως ο παγκρεατικός καρκίνος, ο καρκίνος του μαστού, τα σαρκώματα και τα μελανώματα.
Όπως αναφέρεται, παρά τη μεγάλη πρόοδο της ιατρικής, «πολλές αντικαρκινικές θεραπείες αποτυγχάνουν επειδή τα φάρμακα δεν μπορούν να φτάσουν αποτελεσματικά στα καρκινικά κύτταρα καθώς οι όγκοι δημιουργούν γύρω τους ένα σκληρό και πυκνό περιβάλλον, πλούσιο σε συνδετικό ιστό και παραμορφωμένα αγγεία, το οποίο λειτουργεί σαν ασπίδα».
Αυτό, εξηγείται, «εμποδίζει τη διείσδυση της χημειοθεραπείας, περιορίζοντας τη ροή του αίματος και του οξυγόνου και δυσκολεύοντας τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς τα ανοσοκύτταρα δεν μπορούν να διεισδύσουν επαρκώς στον όγκο, καταστέλλεται η λειτουργία τους και μειώνεται η ικανότητά τους να αναγνωρίσουν και να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα».
«Αυτός ο "βιολογικός τοίχος" αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στη σύγχρονη ογκολογία και οι ερευνητές εστίασαν σε κάποιες από τις πιο δύσκολες μορφές καρκίνου, οι οποίες χαρακτηρίζονται από εξαιρετικά πυκνή και σκληρή δομή με παραμορφωμένα αγγεία που εμποδίζουν τα φάρμακα να διεισδύσουν», προστίθεται.
Η ομάδα χρησιμοποίησε ένα εγκεκριμένο αντισταμινικό φάρμακο την κετοτιφένη, η οποία όπως έχει δείξει η ομάδα σε προηγούμενες μελέτες τροποποιεί το στρώμα του όγκου και το κάνει πιο μαλακό βελτιώνοντας την αιμάτωση, σε συνδυασμό με την χρήση θεραπευτικών υπερήχων, η οποία αυξάνει τη διαπερατότητα των αγγείων, ενώ ταυτόχρονα χορηγήθηκε και η ενδεδειγμένη κλασική χημειοθεραπεία.
«Με αυτή τη στρατηγική το «τείχος» του όγκου άρχισε να υποχωρεί, με αποτέλεσμα να μειωθεί η σκληρότητα του ιστού, να βελτιωθεί η αιμάτωση και να γίνει εφικτή η πρόσβαση των φαρμάκων σε περιοχές του όγκου που προηγουμένως ήταν απρόσιτες, μειώνοντας με αυτό τον τρόπο δραστικά το μέγεθος του όγκου», αναφέρεται.
Προστίθεται ότι η εργασία βασίστηκε σε προηγούμενη έρευνα της ίδιας ομάδας, η οποία είχε δείξει ότι ο συνδυασμός των δύο μεθόδων με νανοθεραπεία και ανοσοθεραπεία «μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πλήρη εξαφάνιση όγκων σε προκλινικά μοντέλα καρκίνου του μαστού καθώς παρατηρήθηκε ολική ίαση από την ασθένεια, τόσο στο αρχικό στάδιο αλλά και σε μεταστατικό επίπεδο».
«Οι μελέτες αυτές αποκάλυψαν ότι όταν το μικροπεριβάλλον του όγκου μετατρέπεται από εχθρικό σε προσβάσιμο και όχι μόνο ενισχύεται η δράση των φαρμάκων αλλά ενεργοποιείται και το ανοσοποιητικό σύστημα, δημιουργώντας ανοσολογική μνήμη απέναντι στον καρκίνο», προστίθεται.
'Οπως εξηγείται, αξιοποιώντας αποκλειστικά κλινικά εγκεκριμένα φάρμακα και τεχνικές, η έρευνα θέτει τις βάσεις για μελλοντικές εφαρμογές προς όφελος των ασθενών και αναδεικνύει μια νέα φιλοσοφία στην ογκολογία ότι δηλαδή η επιτυχία της θεραπείας δεν εξαρτάται μόνο από τη δύναμη του φαρμάκου, αλλά και από την ικανότητά του να φτάνει στον όγκο.
Οι μελέτες υλοποιήθηκαν χάρη σε χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, στο πλαίσιο του προγράμματος ERC-2022-StG.
Στην υλοποίηση της μελέτης έχουν συμβάλει η Δρ Κωνσταντίνα Νεοφύτου και η Δρ Στέλλα Αγγελή του Τμήματος Γενετικής, Θεραπευτικής και Υπερδομικής Παθολογίας του Καρκίνου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου καθώς και η ερευνητική ομάδα από το Εργαστήριο Βιοφυσικής του Καρκίνου του Πανεπιστημίου Κύπρου, υπό την επίβλεψη του Καθηγητή Δρ Τριαντάφυλλου Στυλιανόπουλου.
