Κάθε φορά που διαπράττεται ένα αιματηρό περιστατικό, όπως το τελευταίο έξω από την ΑΔΕ Λάρνακας την περασμένη Κυριακή, κάθε φορά που μια δολοφονία ή ένα λεγόμενο ξεκαθάρισμα λογαριασμού μεταξύ προσώπων της νύχτας συγκλονίζει την κοινή γνώμη, όπως η εκτέλεση του Σταύρου Δημοσθένους τον περασμένο Οκτώβριο, κάθε φορά που σε ένα έγκλημα αφήνει τη σφραγίδα του ο υπόκοσμος, επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο.
Η Αστυνομία κινητοποιείταικαι προχωρεί στην εξαγγελία μέτρων, λες και πέφτει από τα σύννεφα και δεν γνώριζε τα περί του υποκόσμου, οι αρμόδιοι πραγματοποιούν συσκέψεις, τα κόμματα συγκλονίζονται, η Βουλή - κατά πάσα πιθανότητα - να ορίσει συνεδρία για να αναλύσει εκτενώς το θέμα. Και όλα αυτά, υπό το βάρος της πίεσης και των επικρίσεων από την κοινή γνώμη, η οποία ίσως να είναι και η μόνη που δεν αιφνιδιάζεται αφού καθημερινά βλέπει το αστυνομικό ρεπορτάζ να βρίσκεται στα φόρτε του. Από εκεί και πέρα, μετά την «κατάπαυση του πυρός», η καθημερινότητα συνεχίζεται από εκεί που έμεινε, λες και πατάχθηκε το οργανωμένο έγκλημα, μέχρι την επόμενη δολοφονία ή το επεισόδιο και φτου ξανά από την αρχή.
Όλα αυτά, με κάθε ευκαιρία, ενδεχομένως να αγγίζουν τα όρια της υποκρισίας, κυρίως από πλευράς Αστυνομίας (σ.σ της ηγεσίας), η οποία εκ των υστέρων, αποφασίζει να προβεί σε ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προβεί εκ των προτέρων. Αποφασίζει περιπολίες, αποφασίζει έρευνες, αποφασίζει να διερευνήσει πληροφορίες - που ήδη κατείχε και αν δεν κατείχε είναι κάτι που επίσης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, αν ληφθεί υπόψη πως διακινούνται ευρέως - αποφασίζει να ζητήσει την συνδρομή της Europol για το οργανωμένο έγκλημα (σ.σ σε θεωρητικό επίπεδο), αποφασίζει σε γενικότερες γραμμές να «απαντήσει» επικοινωνιακά. Γιατί αν το ζητούμενο δεν ήταν η διαχείριση ή ενδεχομένως και η χειραγώγηση της κοινής γνώμης, το πιο πάνω «τελετουργικό» δεν θα επαναλαμβανόταν σε κάθε περίπτωση. Τα ίδια είχαν λεχθεί μετά την δολοφονία του Σταύρου Δημοσθένους στη Λεμεσό, οι βόμβες όμως, οι εμπρησμοί και πυροβολισμοί συνεχίστηκαν και συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς στην Επαρχία, τα ίδια λέγονται και μετά την συμπλοκή με τα τσεκούρια και τα ξύλα, καθώς και τους πυροβολισμούς, μόλις μερικά μέτρα έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας. Τα μέλη της οποίας μάλιστα, μέχρι να σπεύσουν στα... 100 μέτρα του επεισοδίου, οι εμπλεκόμενοι έγιναν καπνός, ενώ οι δύο από τους πρωταγωνιστές που καταζητούνται, φαίνεται να ενήργησαν πιο άμεσα από την Αστυνομία, με αποτέλεσμα να διαφύγουν στο εξωτερικό.
Οι εικόνες που εκτυλίχθηκαν στη Λάρνακα, δεν θα έπρεπε να αιφνιδιάσουν όσους αρμοδίους εμφανίζονται σήμερα συγκλονισμένοι. Αντιθέτως, όσοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα, θεωρούνταν αναμενόμενες και όχι και τόσο πρωτόγνωρες, αν ληφθούν υπόψη άλλα περιστατικά που καταγράφονται κατά καιρούς και είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις δραστηριότητες του υποκόσμου, οι οποίες εδώ και χρόνια δεν αποτελούν κοινό μυστικό. Αυτό ίσως που αιφνιδίασε ήταν ότι τα έκτροπα και οι πυροβολισμοί καταγράφηκαν σε βίντεο από αυτόπτη μάρτυρα, κάτι που δυσκόλεψε την επικοινωνιακή άμυνα της Αστυνομίας, καθώς ο ήχος και η εικόνα δεν μπορεί εύκολα να τύχει διαχείρισης. Δεν μπορούσε να κρυφτεί από την Αστυνομία, όπως άλλες περιπτώσεις και δεν μπορούσε να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη, όπως επίσης άλλες περιπτώσεις.
Το επεισόδιο στη Λάρνακα δεν αποτελεί έκπληξη. Ούτε τα περί προστασίας, ούτε οι πιθανές διαμάχες για τα ναρκωτικά, ούτε οι απειλές, ούτε οτιδήποτε σχετικό και αλληλένδετο με τις δραστηριότητες του υποκόσμου. Το οργανωμένο έγκλημα και οι μηχανισμοί προστασίας του, δεν γεννήθηκαν ξαφνικά. Η πραγματικότητα, όσο άβολη και να είναι κυρίως για την Αστυνομία που μοιάζει αδύνατη και κατώτερη των προσδοκιών, είναι ότι ο υπόκοσμος υπάρχει εδώ και δεκαετίες και λειτουργεί ανάμεσα μας, τόσο την νύχτα όσο - πλέον - και την μέρα, επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς και δεν περιορίζεται στα «μαγαζιά», αγγίζει ακόμα θεσμούς και εξουσίες, χρησιμοποιώντας κάθε είδους όπλα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και το πιο σημαντικό, πολλές φορές λειτουργεί μπροστά στα μάτια μας, άλλοτε με την ανοχή και άλλοτε με τη σιωπηρή συνενοχή!
Αυτό που άλλαξε τα τελευταία χρόνια, είναι η έντασή του οργανωμένου εγκλήματος, το οποίο εκμεταλλευόμενο τις αδυναμίες και την ανεπάρκεια της Αστυνομίας, εδραιώθηκε ακόμη περισσότερο, αυξάνοντας το τζίρο του, με αποτέλεσμα πρόσωπα της νύχτας να αποκαλούνται επιχειρηματίες και από το περιθώριο να διεισδύουν στον κόσμο της επιχειρηματικότητας, του ποδοσφαίρου, ακόμα και της πολιτικής, να συναναστρέφονται με αξιωματούχους. Και όλα αυτά υπό τον μανδύα του επιχειρηματία και ας γνωρίζουν οι πάντες, συμπεριλαμβανομένων και των θεσμών, τις δραστηριότητες πίσω από κάθε νόμιμη «επιχείρηση». Ωστόσο, ουδείς έδειξε τα τελευταία χρόνια έκπληξη όταν δολοφονήθηκαν επιχειρηματίες, οι οποία από τα αλώνια βρέθηκαν στα σαλόνια, αλλά όλοι ενώ γνώριζαν, όχι μόνο σφύριζαν αδιάφορα αλλά έκλειναν επιδεικτικά τα μάτια.
Ωστόσο, τα δεδομένα όπως αυτά έχουν εξελιχθεί στην πορεία των χρόνων, συνεχίζονται. Το παράνομο και το νόμιμο συνυπάρχουν και αλληλοτροφοδοτούνται. Μπορεί μετά από κάθε σοβαρή εγκληματική ενέργεια το μοτίβο να είναι το ίδιο, εντούτοις στο τέλος της ημέρας εκτεθειμένοι παραμένουν αυτοί που το επαναλαμβάνουν. Και στην προκειμένη η Αστυνομία. Γιατί δικαιολογημένα οι πολίτες διερωτώνται, τόσο καιρό τι έκανε; Αν όλα αυτά που επικαλείται σήμερα η Αστυνομία, τα οποία μάλιστα γνώριζε, και αν όπως λέει συγκεκριμένα πρόσωπα και χώροι δράσης ήταν χαρτογραφημένα, γιατί η αντίδραση έρχεται πάντα εκ των υστέρων; Και αν η στρατηγική είναι «άφηστους να σκοτωθούν μεταξύ τους να καθαρίσουμε», όπως επί εποχής Κόσιη, εν έτη 2025 αυτές οι εποχές δεν νοείται να μνημονεύονται, ούτε να αποτελούν φάρο στο σήμερα. Το έγκλημα δεν πατάσσεται με έγκλημα.
Στα πιο πάνω ερωτήματα αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση του ζητήματος, που δεν αφορά μόνο την εγκληματικότητα, αλλά και τον τρόπο που το κράτος διαχειρίζεται την εγκληματικότητα. Πολλές φορές δεν έχει να κάνει με την έλλειψη προσωπικού ή μέσων που διαθέτει ή δεν διαθέτει η Αστυνομία. Συχνά πρόκειται για έλλειψη βούλησης, για πολλούς και διάφορους λόγους. Γιατί η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος δεν σημαίνει μόνο συλλήψεις δύο ή δέκα «παράπλευρων», σημαίνει και σύγκρουση με συμφέροντα και με ανθρώπους που κινούνται μεν στα πλαίσια του υποκόσμου, αλλά έχουν πρόσβαση και επιρροή στον άνω κόσμο. Και σε αυτό το σκέλος, μπαίνει δυναμικά το θέμα της διαφθοράς, που είναι άμεσα αλληλένδετο με την δύναμη που αποκτούν πρόσωπα, αφού δεν αντιμετωπίζονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Αλλιώς το σύστημα θα αντιμετωπίσει τον «παραδοσιακό εγκληματία» και αλλιώς τον εγκληματία της ελίτ, που συστήνεται ως επιχειρηματίας. Εξάλλου, υπήρχαν πρόσωπα που επί χρόνια εμφανίζονταν ως επιτυχημένοι επιχειρηματίες και όταν δολοφονήθηκαν αποκαλύφθηκε η εμπλοκή τους στον υπόκοσμο, ο οποίος ως γνωστό δεν χτυπά τυχαία, αλλά στοχευμένα αντίπαλο δέος.
Και τότε, ξανά, όλοι δηλώνουν έκπληκτοι. Ξεκινά ένα θέατρο υποκρισίας, λες και δεν γνώριζαν, λες και δεν άκουσαν, λες και οι καθημερινές εγκληματικές ενέργειες δεν έχουν να κάνουν με το οργανωμένο έγκλημα. Λες και τυχαία κάθε βράδυ καίνε μαγαζιά, οχήματα και καταστήματα ή ρίχνουν πυροβολισμούς. Τελικά, σοκαριζόμαστε επειδή υπάρχει έγκλημα ή επειδή γίνεται ορατό και μας εκθέτει;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Συνδέουν τους πέντε συλληφθέντες με τη σκηνή της συμπλοκής, «σημάδι» οι πατερίτσες του ενός-Τέθηκε θέμα για την μη σύλληψη των προσώπων με τα τσεκούρια
- Χείμαρρος ο Λοϊζίδης, βολές κατά Αρναούτη-«Χάνουμε 5-0 από τον υπόκοσμο, είμαστε στο και πέντε. Προσέχουμε συνάδελφους μας να μην τους παίξουν»
- Τύπου... Λουπέν η διάρρηξη χρυσοχοείου στην Αγία Νάπα-Έδρασαν μέσα σε 2’40’’ οι δράστες, αγγίζει το ένα εκατομμύριο η λεία
